Παραθέτω την ανάρτηση από το Facebook του Γιάννη Σπηλιώτη, ενός από τους οργανωτές της συνάντησης των πρώτων εισαχθέντων στην Ιατρική Σχολή της Πάτρας φοιτητών.
Συνάντηση με τις μνήμες, 49 χρόνια μετά…
Ποιος θα το φανταζόταν τότε, στα αμφιθέατρα της Ιατρικής, πως 49 χρόνια μετά θα είχαμε τόσα να θυμηθούμε και τόσα να διηγηθούμε!
Τότε... ξενυχτούσαμε πάνω από τα βιβλία, αλλά και στο ΧΑΡΑΜΑ , ΤΗΝ ΙΖΑΒΕΛΛΑ , ΤΗΝ ΤΡΕΛΛΗ ΡΟΔΙΑ χωρίς να γνωρίζουμε τι μας περίμενε. Τα ατέλειωτα ξενύχτια στα νοσοκομεία, η αγωνία για την ανθρώπινη ζωή, το βάρος των αποφάσεων, η χαρά της σωτηρίας αλλά και η σιωπή μπροστά στην απώλεια. Η Ιατρική έγινε τρόπος ζωής για όλους μας. Της αφιερώσαμε γνώσεις, δυνάμεις και πολύτιμα χρόνια, συχνά αφήνοντας πίσω στιγμές προσωπικές και οικογενειακές για αργότερα...
Ξαναβρεθήκαμε, εκεί στα γνώριμα μέρη, κι ήταν σαν να άνοιξε το παράθυρο της νιότης μας. Τα πρόσωπά μας μπορεί να άλλαξαν και οι ιστορίες μας να εμπλουτίστηκαν με εμπειρία, αλλά η ψυχή μας παρέμεινε "φοιτητική"!! Βρεθήκαμε όλοι μαζί με κέφι, ζωντάνια, διάθεση για δράση και κέφι για ζωή. Το μυστικό της ύπαρξης είναι να συμφιλιώνεσαι με όσα πέρασαν, χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό για όσα έρχονται.Μαζι μας ήταν σημερινός πρύτανης Χ. Μπουρας ,ο Ηλίας Κούβελας ο πρώτος καθηγητής που μας έδωσε τον « αέρα « μιας άλλης Ιατρικής ήταν επίσης νοερά ο Δ. Μπόνικος με ένα μυνημα χαρμολύπης διανθισμένο με μια σειρά τραγούδια , ο Ν. Ζούμπος που καθόρισε τον ρόλο της γενιάς μας ως Συνιδρυτών της σχολής
Η γενιά του 77 διαπρεπει στον ελλαδικό και διεθνη χώρο μεταφέροντας το ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ
Στο τέλος, υποσχεθήκαμε να ξαναβρεθούμε.
Εδώ ή… αλλού...
Το είπαμε με χαμόγελο, αλλά και με τη βαθιά επίγνωση πως ο χρόνος δεν χαρίζεται και καμιά συνάντηση δεν είναι δεδομένη.
Ύστερα από τόσα χρόνια προσφοράς στον άνθρωπο, τι πολυτιμότερο από το να ξαναβρίσκεις τους ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκες την αρχή της διαδρομής σου;
49 χρόνια μετά... είμαστε όλοι μας απόφοιτοι της ιατρικής αλλά όχι της ζωής!!
Σας ευχαριστώ όλους μαζί και καθέναν ξεχωριστά για αυτή την όμορφη συνάντηση. Μου δώσατε μεγάλη χαρά!!
Εις το επανιδείν..
