Η αλήθεια είναι ότι το βάρος αυτού του φορτίου δεν είναι το ίδιο για όλους μας…για κάποιους είναι σαφώς βαρύτερο…
Ας είναι…Είμαστε ακόμη εδώ…
Ας χαρούμε με τους δικούς μας ανθρώπους, όσο μπορούμε ακόμη.
Καλή Χρονιά!
Το Ταξίδι
Κινήσαμε νωρίς
με του όνειρου τη σκονη
πλεγμένη στα ματοτσίνορα
Το διάβα μας ταχύ κι ανάλαφρο
παιάνες τα τραγούδια μας
κι η φύση γύρω πανηγύρι
Το μεσημέρι ξαποστάσαμε
φάγαμε το ψωμί κι' ήπιαμε το κρασί
στην υγειά των κοριτσιών μας
Τους απαντήσαμε σε μια καμπή του δρόμου
μίζεροι, γερασμένοι, ελεεινοί,
μόλις που το βλέμμα σήκωσαν σαν μας είδαν
Ήτανε γέμα πια όταν στραφήκαμε να δούμε
καθώς αργά χανόταν πίσω μας οι γέροι
κάτι σαν να μας χαιρετίσανε μας φάνηκε
Γελάσαμε τότε και τους περιπαίξαμε
λίγο και θα μας τη χαλάγανε τη διάθεση
αν είχαμε αναγνωρίσει τους εαυτούς μας
ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Θυμότανε τον Μάρτιν εκείνη την πρώτη νύχτα εκεί στο σπίτι του. Του θύμιζε κάποιον από εκείνους τους νεαρούς που εμφανίζονται σε φωτογραφίες μετά από σεισμούς ή εκτροχιασμούς τρένων τη νύχτα, καθισμένοι πάνω σε μια στίβα από ρούχα ή σε ένα σωρό από συντρίμια, με θολά, θαμπά μάτια, έχοντας γεράσει ξαφνικά χάρη στη δύναμη που έχουν οι καταστροφές να φανερώνουν πάνω στο σώμα και την ψυχή ενός ανθρώπου, σε λίγες ώρες, την συντριβή εκείνη που συνήθως προκαλείται σιγά-σιγά με τα χρόνια , τις αρρώστιες, τις απογοητεύσεις και τους θανάτους.
Γράφει ο Ernesto Sabato στο “On Heroes and Tombs.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΚΑΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ALZHEIMER
Αναρωτιέται κανείς μήπως η ίδια η νόσος Alzheimer είναι μια μορφή καλής ψυχικής υγείας-άλλωστε τι θα ήταν πιο υγιές, σε ένα κόσμο στον οποίο η κάθε μικρή ασήμαντη λεπτομέρεια διατηρείται σε κάποιον υπολογιστή, από το να ξεχνάς τα πάντα;
Γράφει ο Will Self στο μυθιστόρημα “Phone.”
ΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΓΚΥΡΕΣ
Πρέπει να θυμάσαι αγαπητέ, ότι ακόμη και οι άνθρωποι που ήταν κάποτε τα πανιά σου μπορεί να γίνουν οι άγκυρές σου.
Από το μυθιστόρημα Olga Dies Dreaming της Xochitl Gonzalez.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΑ ΤΟΥ ΜΑΡΞ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΞ
Έκανε εξαιρετική χρήση επιγραμμάτων και αφορισμών. Πολλά από αυτά δεν ήταν δικής του έμπνευσης. Ο Marat χρησιμοποίησε τις φράσεις “Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα” και “Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε παρά τις αλυσίδες τους”. Το διάσημο αστείο για την αστική τάξη που φορούσε φεουδαρχικά οικόσημα στα οπίσθιά της προερχόταν από τον Heine, όπως και το “Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού”. Ο Louis Blanc είπε τo “Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του”. Από τον Karl Schapper προήλθε το “Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!” Και από τον Blanqui “η δικτατορία του προλεταριάτου”.
Στο βιβλίο του “Intellectuals: From Marx and Tolstoy to Sartre and Chomsky”, ο Paul Johnson προσγειώνει εκείνους -σχεδόν όλους- που αποδίδουν όλα τα παραπάνω σλόγκαν στον Marx.
ΠΕΡΙ ΑΓΧΟΥΣ
Το να νιώθει κανείς αγχωμένος είναι η “φυσιολογική” κατάσταση της ανθρωπότητας. Θα είμαστε πάντοτε αγχωμένοι, αλλά δεν υπάρχει λόγος να είμαστε αγχωμένοι με την ιδέα ότι θα αγχωθούμε.
Γράφει ο Samir Chopra στο βιβλίο “Anxiety.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ ΛΟΓΩ ΑΓΝΟΙΑΣ
Όταν ο Jacques Lacan μίλησε για την αγάπη, επεσήμανε ότι στην αγάπη δίνουμε (ή υποσχόμαστε ότι θα δώσουμε) κάτι που δεν έχουμε και ότι αναζητούμε και βλέπουμε σε άλλους πράγματα που δεν έχουν.
Συχνά δεν υπάρχει κσμιά λογική εξήγηση για την αιτία που κάποιος πρέπει να αγαπά ή να μισεί κάποιον, επειδή και οι δύο αυτές συγκινήσεις βασίζονται στην άγνοια. Τίποτα από τα δύο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εκείνες τις στρατηγικές που κάνουν το άτομο που αγαπά ή μισεί να αποφεύγει να μάθει περισσότερα πράγματα για το αντικείμενο των συγκινήσεών του.
Αποσπάσματα από το βιβλίο “A Passion for Ignorance” της Renata Salecl.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Ο φιλόσοφος και μυθιστοριογράφος George Santayana έγραψε: “Η Ιστορία είναι γεμάτη ψέματα για γεγονότα που δεν συνέβησαν ποτέ που τα είπαν άνθρωποι που δεν ήταν εκεί”.
Η αναφορά από το βιβλίο "Sell us the Rope” του Stephen May.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΞΑΝΑ
Οι θρίαμβοι που έρχονται αργά (στη ζωή) είναι εκείνοι που τους απολαμβάνεις πολύ πιο έντονα. Στους θριάμβους που έρχονται νωρίς δεν έχεις χρόνο και δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο δύσκολο θα είναι να έχεις ακόμη έναν.
Σκέψεις του Pedro Almodóvar από το βιβλίο του “The Last Dream.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
Ένα προνομιούχο σώμα, όποιο κι αν είναι αυτό, μπορεί να αντλήσει τη νομιμότητά του μόνο από την ιστορία.Η τρέχουσα δύναμή του πηγάζει αποκλειστικά από την παρελθούσα ύπαρξή του: αναγκαστικά, επομένως, προσκολλάται στο παρελθόν και φοβάται την καινοτομία.
Γραπτά της Madame de Staël από το βιβλίο της "Considérations sur la révolution franca̧ise.”
Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο WELLINGTON
Ο Κολοκοτρώνης είχε χωρίς αμφιβολία ικανότητες. “Αν ο Wellington μου έδινε ένα στρατό σαράντα χιλιάδων ανδρών”, έγραψε,”θα μπορούσα να τον διοικήσω, αλλά αν του έδιναν εκεινού πεντακόσιους Έλληνες να διοικήσει, δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει ούτε για μία ώρα”.
Από το βιβλίο “Greece, the Hidden Centuries” του David Brewer.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
Το χαρτί εκείνα τα χρόνια παράγονταν από πάνινα κουρέλια και σύμφωνα με μια θαυμάσια θεωρία που πρόσφατα πρότεινε ο Marco Mostert, υπήρχαν περισσότερα κουρέλια τότε που περισσότεροι άνθρωποι μετακινούνταν από την εξοχή προς την πόλη, και στην πόλη ήταν στη μόδα να φορούν εσώρρουχα. Αυτά φθείρονταν γρηγορότερα από ότι τα σκληρά εξωτερικά ρούχα και συχνά πετιούνταν, έτσι ήταν ευκολότερο να βρεις κουρέλια. Έτσι από τα βρακιά προέκυψε η λογοτεχνία.
Γράφει η Sarah Bakewell στο βιβλίο “Humanly Possible.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΝΑ ΚΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Αγάπη είναι να δίνεις κάτι που δεν έχεις σε κάποιον που έτσι κι αλλιώς δεν το θέλει.
Μια εντελώς κυνική άποψη για την αγάπη από το μυθιστόρημα της Sarah Henstra “The Red Word.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΔΥΣΗ ΚΑΙ Η ΚΙΝΑ
Ο φαινομενικός θρίαμβος του φιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς δεν ήταν μια εξελικτική τάση αλλά ένα πολιτικό πείραμα, που έκλεισε τον κύκλο του. Το αποτέλεσμα ήταν να ενδυναμώσει καθεστώτα στα οποία οι δυνάμεις της αγοράς αποτελούν εργαλεία του κράτους.
Αντί να μοιάζει η Κίνα περισσότερο με τη Δύση, η Δύση έχει γίνει περισσότερο σαν την Κίνα. Και στις δύο το οικονομικό σύστημα που επικρατεί είναι μια παραλλαγή του κρατικού καπιταλισμού. Στην κάθε μια ο πλούτος είναι απόλυτα συγκεντρωμένος σε μικρές ομάδες με ισχυρότατη πολιτική ισχύ.
Γαι τους ιδεολόγους της αγοράς, το ότι η Κίνα αγοράζει Δυτικά περιουσιακά στοιχεία σημαίνει ότι η Κίνα συμμετέχει στην υπό Δυτική καθοδήγηση φιλελεύθερη τάξη. Για την Κίνα, αυτές οι εξαγορές αποτελούν τα μέσα με τα οποία μπορεί να αποικιστεί η Δύση.
Εάν επιτελείται μια εξελικτική διεργασία, δεν υπάρχει λόγος να πιστέψουμε ότι ευνοεί τη Δύση. Εξέλιξη σημαίνει φυσική επιλογή μέσα από τυχαίες μεταλλάξεις. Τα καθεστώτα που θα επικρατήσουν θα είναι εκείνα που θα προσαρμοστούν στην τυχαία πορεία της ιστορίας. Οι πιο κατάλληλες κοινωνίες δεν είναι οι πιο παραγωγικές, αλλά εκείνες που εκμεταλλεύονται καλύτερα τις ευκαιρίες που τους παρουσιάζονται τυχαία.
Σκέψεις του John Gray από το βιβλίο “The New Leviathans.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Ο ΥΨΙΣΤΟΣ ΣΚΟΠΟΣ
Ο ύψιστος σκοπός της τραγωδίας είναι όταν ο Διόνυσος λέει τα λόγια του Απόλλωνα και τελικά ο Απόλλων τα λόγια του Διόνυσου. Έτσι πετυχαίνεται ο ύψιστος σκοπός της τραγωδίας και ολόκληρης της τέχνης.
Σκέψεις του Friedrich Nietzsche από το βιβλίο “I Am Dynamite!” της Sue Prideaux.
Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Αν η γέννηση ρίχνεται ενεργητικά προς τα πάνω στον αέρα, γερνάμε καθώς ανεβαίνουμε. Στο ψηλότερο σημείο της ανόδου μας είμαστε μεσήλικες και στη συνέχεια πέφτουμε για την υπόλοιπη ζωή μας, δηλαδή στο υπόλοιπο μισό. Η πτώση μπορεί να διαρκέσει το ίδιο, αλλά δεν μοιάζει σε τίποτα με την άνοδο. Κατά τη διάρκεια της ανόδου δεν μπορείς να φανταστείς τι θα ακολουθήσει στο δικό σου ειδικό και μοναδικό ταξίδι, δεν μπορείς να δεις τι κρύβεται πίσω από τη γωνία. Ενώ η πτώση τελειώνει με τον ίδιο τρόπο για όλους.
Γράφει η Miranda July στο μυθιστόρημα “All Fours.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΑΣΤΕΙΑ
Κάποτε ο Carlos Fuentes μου είπε ένα αστείο: “Έχω την αίσθηση”, είπε, ότι οι συγγραφείς στη Λατινική Αμερική δεν θα μπορούν πια να χρησιμοποιήσουν τη λέξη ‘μοναξιά’, επειδή θα φοβούνται ότι είναι μια αναφορά στον Gabo*. Και φοβούμαι, πρόσθεσε με κακεντρέχεια, “ότι σύντομα δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούν ούτε και τη φράση ‘εκατό χρόνια’.
Από το βιβλίο του Salman Rushdie “Languages of Truth.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΔΙΑΒΑΣΤΑ
Δεν θα ήμουν υποχρεωμένος, όπως σε άλλες περιπτώσεις, να δικαιολογώ την παρουσία μου με προσφορές μέτρια ακριβών βιβλίων, βιβλίων, που είχα τελικά μάθει να κόβω τις σελίδες τους πριν τα χαρίσω, έτσι ώστε να αποφεύγω να διαπιστώνω, μήνες μετά, ότι οι σελίδες τους ήταν ακόμη άκοπες.
Από μια από τις ιστορίες του Jorge Luis Borges.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΕΝΑΣ ΚΟΡΑΛΛΙΟΓΕΝΗΣ ΥΦΑΛΟΣ
Το πνευματικό οικοδόμημα που είναι η επιστημονική γνώση αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από αυτά τα εξωσκελετικά υπολείμματα. Συγκρατείται, όπως ο κοραλλιογενής ύφαλος, όχι από ζωντανά είδη, αλλά από τις ενδείξεις και τα επιχειρήματα που παράγουν τα ζωντανά είδη, συναρμολογημένα σύμφωνα με ένα αυστηρό αρχιτεκτονικό σχέδιο που προσδιορίζεται από τον σιδερένιο κανόνα της επιστήμης.
Ούτε ο κοραλλιογενής ύφαλος ούτε η επιστήμη είναι τόσο ζωντανά, τόσο απαλά και τόσο εφήμερα όσο δείχνουν. Και τα δύο έχουν χτιστεί βαθιά από απλούστερα στοιχεία που διαρκούν περισσότερο από την παροδικότητα της οργανικής αφθονίας στην επιφάνεια, σχηματίζοντας μια μεγάλη, πετρώδη και στέρεα δομή πάνω στην οποία εδράζεται η επιτυχία τους.
Οι παραπάνω φράσεις από το βιβλίο του Michael Strevens “The Knowledge Machine.”
