ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Το να πιστεύεις ότι ο κόσμος σχεδιάστηκε για να μας περιέχει και για το λόγο αυτόν όλα θα πάνε καλά είναι μια επικίνδυνη ανοησία. Νομίζω ότι ο Douglas Adams το είπε καλύτερα από όλους:
Αυτό είναι σαν να φανταστείς ότι μια λακκούβα νερού ξύπνησε ένα πρωί και σκέφτηκε: “Αυτός είναι ένας ενδιαφέρων κόσμος που έχω βρεθεί-μια ενδιαφέρουσα τρύπα στην οποία βρίσκομαι-μου ταιριάζει μάλλον απόλυτα, έτσι δεν είναι; Η αλήθεια είναι ότι μου ταιριάζει εξαιρετικά καλά, πρέπει να έχει φτιαχτεί ακριβώς για μένα.” Αυτή είναι μια τόσο δυνατή ιδέα, που καθώς ο ήλιος ανεβαίνει στον ουρανό και ο αέρας ζεσταίνεται και καθώς, βαθμιαία η λακκούβα νερού μικραίνει και μικραίνει, προσπαθώντας να κρατηθεί από την ιδέα ότι όλα θα πάνε καλά, επειδή στον κόσμο έπρεπε να υπάρχει ακριβώς αυτή η λακκούβα, ουσιαστικά δημιουργήθηκε ο κόσμος για να υπάρχει αυτή η λακκούβα νερού, έτσι τη στιγμή που η λακκούβα νερού εξαφανίζεται η έκπληξή της είναι τέράστια”.
Η ρήση του Douglas Adams υπάρχει στο «The Salmon of Doubt: Hitchhiking the Galaxy One Last Time, a posthumous collection of writings by Douglas Adams» και αναφέρεται στο βιβλίο “Below the Edge of Darkness” της Edith Widder.
