ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ!

Άραγε το παρελθόν αποσυντίθεται, ή μήπως παραμένει πρακτικά αμετάβλητο όπως οι πλαστικές σακκούλες, που δηλητηριάζουν αργά και βαθιά τα πάντα γύρω τους; Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν κάπου εργοστάσια που να ανακυκλώνουν το παρελθόν; Μπορείς να φτιάξεις κάτι από παρελθόν, εκτός από παρελθόν; Μπορεί να γίνει ανάστροφη ανακύκλωση σε κάποιο είδος μέλλοντος, έστω κι από δεύτερο χέρι; Αυτές τώρα είναι μερικές ερωτήσεις για σένα.

Ναι, είναι πάλι ο Georgi Gospodinov από το βιβλίο “Time Shelter.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;

Συνεχώς παράγουμε το παρελθόν. Είμαστε εργοστάσια του παρελθόντος. Ζωντανές  μηχανές που παράγουν παρελθόν, τι άλλο; Τρώμε χρόνο και παράγουμε παρελθόν. Μήτε ο θάνατος δεν το σταματάει αυτό. Ένα άτομο μπορεί να πεθάνει, αλλά το παρελθόν παραμένει. Που πάνε όλες αυτές οι στοίβες το προσωπικού παρελθόντος; Μήπως κάποιος τις αγοράζει, τις συλλέγει, τις ρίχνει στα σκουπίδια; Ή μήπως γλιστρούν όπως μια παλιά εφημερίδα, παρασυρμένες από τον αέρα κατά μήκος του δρόμου; Που πάνε όλες αυτές οι γνώριμες και ημιτελείς ιστορίες, αυτές οι κομμένες συνδέσεις που ακόμα αιμορραγούν, όλοι αυτοί οι πεταμένοι εραστές--αυτή η λέξη δεν είναι σύμπτωση, μια λέξη για τα σκουπίδια.

Καί πάλι ο Georgi Gospodinov από το βιβλίο “Time Shelter.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΑΥΤΟΣ Ο ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΚΛΕΦΤΗΣ…

Αυτός ο μπάσταρδος-ζωή, χρόνος, γεράματα- είναι μια από τα ίδια, είναι το ίδιο κάθαρμα, η ίδια συμμορία. Στην αρχή τουλάχιστον προσπαθεί να είναι ευγενικός, κλέβει με περιορισμούς, όπως ένας επιδέξιος πορτοφολάς. Χωρίς να το παίρνεις είδηση, διαλέγει τα μικρά πράγματα-ένα κουμπί, μια κάλτσα, έναν ελαφρό διαπεραστικό πόνο στο αριστερό πάνω μέρος του στήθους σου, τα γυαλιά σου λίγα χιλιοστά πιο παχιά, τρεις φωτογραφίες από το άλμπουμ, πρόσωπα, πως είπαμε ότι τη λένε;

Γράφει ο Georgi Gospodinov στο μυθιστόρημα “Time Shelter.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Ο HOMO SAPIENS;

«Θα μπορούσε μια εξελικτική διαφοροποίηση να είναι η σωτηρία του Homo sapiens; Στο βιβλίο αυτό επιχειρηματολογώ ότι η απάντηση είναι ναι- αλλά καθώς ο Homo Sapiens είναι πλέον ένας μονήρης πληθυσμός που καταλαμβάνει ολόκληρη τη Γη, μια τέτοια διαφοροποίηση θα είναι δυνατή μονάχα αν οι άνθρωποι αποφασίσουν να αποικίσουν το διάστημα, με διαφορετικούς πληθυσμούς να ζουν σε απομονωμένους βιότοπους, στην επιφάνεια της Σελήνης, του Άρη και σε άλλα ουράνια σώματα. Ο Homo Sapiens θα μπορούσε να εξακολουθήσει να υπάρχει, αλλά θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί σε μια σειρά από νέα είδη, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, όσο, ας πούμε, ο Homo erectus είναι με τους Neanderthals. Το να αποικιστεί το διάστημα σε μεγάλη κλίμακα ευκολότερα λέγεται παρά γίνεται. Θα απαιτήσει τεχνολογίες που είτε βρίσκονται σε εμβρυϊκή φάση ή δεν υπάρχουν ακόμη. Αλλά εάν η ιστορία έχει γίνει μάρτυρας για ένα πράγμα, είναι η φαινομενικά ατέλειωτη ευρηματικότητα της ζωής γενικά- και του Homo sapiens ειδικά- του να καταφέρνει να ξεπερνάει τις δυσκολίες.

Κι αυτό από το βιβλίο του Henry Gee “The Decline and Fall of the Human Empire.”

Μια εκδρομή στο Τσεπέλοβο και τα Ζαγοροχώρια

 Με την Καίτη, το Φώτη, τη Σμαρούλα και τον ξάδερφο Κώστα μια μικρή απόδραση από 3 μέχρι 5 Νοέμβρη στο Τσεπέλοβο και το νέο πανέμορφο ξενοδοχείο του παλιού φίλου Θωμά Κήττα.

Ένα εξαιρετικό δημιούργημα όπου το μεράκι και η καλαισθησία έκαναν θαύματα. Λίγο πάνω από το χωριό με μια μοναδική θέα των γύρω βουνοκορφών και του απέραντου δάσους.

Μια βόλτα ακόμη στο Μονοδένδρι και την Οξυά για τη θέαση του φαραγγιού του Βίκου. Θαυμάσιο φαγητό στη στάνη στο Γυφτόκαμπο. 

Έχουμε κάνει πολλές φορές το ταξίδι αυτό-και τούτη τη φορά είχαμε και άσχημες καιρικές συνθήκες με συνεχή βροχή, ιδιαίτερα στη διαδρομή από Λάρισα μέχρι Τσεπέλοβο- αλλά το τοπίο στα φθινοπωρινά Ζαγοροχώρια με την εναλλαγή των χρωμάτων στο δάσος κυριολεκτικά δεν χορταίνεται!

Κάποια αναγνώριση ενός σημαντικού έργου με πολύ μεγάλη καθυστέρηση!

 Κάποια αναγνώριση ενός σημαντικού έργου με πολύ μεγάλη καθυστέρηση!

Στην Βάσω Ζούμπου η μεγάλη οφειλή για το Συμβούλιο Κακοποιημένων Ατόμων

Σήμερα ανακοινώθηκε η επανασύσταση του Συμβουλίου Προστασίας Κακοποιημένων και Παραμελημένων Ατόμων από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, μετά από 20 ακριβώς χρόνια, από την κατάργησή του. Ένας θεσμός που λειτούργησε επί της πρώτης νομαρχιακής θητείας του Πάνου Σκοτινιώτη, με πρωτοβουλία της αείμνηστης παιδοψυχιάτρου Βάσως Ζούμπου. Ηταν εκείνη που το συγκρότησε και προσέφερε πολύτιμες και μοναδικές υπηρεσίες στον Νομό, σε μια εποχή που η κακοποίηση και η παραμέληση δεν υπήρχαν στην ατζέντα της ελληνικής κοινωνίας.

Δεκάδες γυναίκες και παιδιά, βρήκαν υποστήριξη και όταν η Βάσω Ζούμπου έφυγε πολύ νέα από την ζωή, την σκυτάλη πήρε η δικηγόρος Μαρίνα Χρυσοβελώνη το 2003, με Νομάρχη τον Γιάννη Πρίντζο. Το συμβούλιο καταργήθηκε το 2006 επί θητείας Απόστολου Παπατόλια. Σήμερα στην εκδήλωση επανασύστασης του Συμβουλίου μόνο η Μαρίνα Χρυσοβελώνη αναφέρθηκε στην Βάσω Ζούμπου και στην ιστορία του ΚΑΠΑ. Οι σπουδαίοι άνθρωποι και η προσφορά τους δεν πρέπει να ξεχνιούνται.

Η δημοσίευση είναι από την εφημερίδα-ιστοσελίδα  "Γεγονότα" στις 5/11/26. Το σχόλιο για την καθυστέρηση είναι δικό μου, όπως και η παρακάτω επισήμανση.

Όταν ήμουν Πρόεδρος του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας το 2014, ο τότε Δήμαρχος Πάνος Σκοτινίωτης μου είχε πει ότι θα γίνει ένα Ίδρυμα για τα κακοποιημένα άτομα στο οποίο θα δοθεί το όνομα της αείμνηστης αδελφής μας. Αυτό προφανώς δεν προχώρησε για λόγους που δεν γνωρίζω.

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΑΡΔΗΝ!

Θα έρθει μια εποχή που οι χώρες του Παγκόσμιου Βορρά θα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να προσελκύσουν τους περισσότερους μετανάστες, αντί να προσπαθούν να τους απομακρύνουν.

Γράφει ο Henry Gee στο βιβλίο “The Decline and Fall of the Human Empire.”

ΠΟΣΟ NEANDERTHAL ΕΙΣΑΙ;

Κάθε άνθρωπος στον πλανήτη σήμερα που οι πρόγονοί του δεν είναι αποκλειστικά Αφρικανοί περιέχει μέσα του ένα ελάχιστο ποσό Neanderthal DNA.

Επίσης από το βιβλίο του Henry Gee “The Decline and Fall of the Human Empire.”