ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΗΣ
Η διαλεκτική μου μέθοδος, έλεγε ο Marx, είναι σε απόλυτη αντίθεση με εκείνη του Hegel. Για τον Hegel, η διαδικασία της σκέψης είναι ο δημιουργός του πραγματικού, ενώ κατά την άποψή μου, από την άλλη πλευρά, το ιδεατό δεν είναι τίποτα περισσότερο από το υλικό όταν έχει μεταφερθεί και μεταφραστεί μέσα στο ανθρώπινο κεφάλι.
Το αναφέρει ο Paul Johnson στο βιβλίο του “Intellectuals: From Marx and Tolstoy to Sartre and Chomsky.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΦΘΟΝΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΕΙΑ
Ένα συχνό λάθος στα χειρόγραφα ήταν η σύγχυση ανάμεσα στις λέξεις “φθόνος” και “ζήλεια”, που το πρώτο σημαίνει να θέλεις κάτι που έχει κάποιος άλλος και το δεύτερο να περιλαμβάνει το φόβο ότι κάποιος μπορεί να πάρει κάτι που είναι δικό σου.
Από το μυθιστόρημα “You Are Here” του David Nicholls.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ
Μπορεί να νομίζετε ότι οι πεποιθήσεις και οι αξίες είναι σαν τη σοκολάτα και τη μαύρη σοκολάτα-διαφορετικές γεύσεις του ιδίου πράγματος. Στην πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Οι πεποιθήσεις είναι υποθέσεις ή συμπεράσματα. Οι αξίες είναι τα στοιχεία της ζωής που δίνουν νόημα σε ένα άτομο. Οι πεποιθήσεις αντανακλούν αυτό που πιστεύετε για τον κόσμο. Οι αξίες αποκαλύπτουν περισσότερα πράγματα για τον εαυτό σας. Η σύγχυση αυτών των δύο μπορεί να είναι επικίνδυνη υπόθεση. Όταν κάποιος συνδέει την αυτοεκτίμησή του με μια πεποίθηση —πολιτική, προσωπική ή άλλη— έχει απεγνωσμένα την ανάγκη να έχει δίκιο. Η αμφισβητήσεις για εκείνα που σκέφτεται γίνονται αντιληπτές ως απειλές για τον τρόπο που σκέπτεται-ενδείξεις ότι δεν είναι αρκετά έξυπνος ή καλός. Το άτομο που φωνάζει πιο δυνατά είναι συχνά εκείνο που φοβάται περισσότερο μήπως κάνει λάθος.
Γράφει ο Jamil Zaki στο βιβλίο “Hope for Cynics.”
Μια όμορφη βόλτα χθες στο πάρκο Κουρί έξω από τον Αλμυρό. Και μετά τσίπουρα στη Νέα Αγχίαλο.
