Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


Ο ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ


Ο πιό διάσημος μουσικός της μυθολογίας ήταν ο Θρακιώτης αρπιστής Ορφέας, που το παίξιμό και το τραγούδι του λέγονταν ότι μάγευε τα πουλιά στα δέντρα. Συντετριμμένος μετά τον θάνατο της συζύγου του Ευρυδίκης και μετά μια αποτυχημένη προσπάθεια να τη φέρει πίσω από τον Κάτω Κόσμο, ο Ορφέας σύμφωνα με τον Οβίδιο, απέφευγε τις γυναίκες και ήταν ο πρώτος Θρακιώτης που ασπάστηκε την ομοφυλοφιλία. Η αδυναμία του να υποκύψει στα θέλγητρά τους τόσο εξαγρίωσε τις τοπικές γυναίκες, ώστε κυριολεκτικά έκαναν τον Ορφέα κομμάτια.


Κι αυτό από το βιβλίο “Forgotten Peoples of the Ancient World” του Philip Matyszak.


Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


ΟΙ ΤΡΟΜΕΡΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ


Οι γυναίκες της Θράκης προκαλούσαν ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία στους Έλληνες, επειδή είχαν την τάση να είναι υπερβολικά εκδηλωτικές στο να εκφράζουν τα συναισθήματά τους σε όποιον άνδρα εύρισκαν ελκυστικό και δεν έβλεπαν για ποιό λόγο θα έπρεπε να παραμείνουν παρθένες μέχρι να παντρευτούν. Οι Θράκες ήταν πολυγαμικοί και ο Αθηναίος δραματουργός Μένανδρος βάζει μια γυναίκα της Θράκης να παρατηρεί κοροϊδευτικά ότι ένας άνδρας που έχει μόνο πέντε γυναίκες πρέπει να θεωρείται ένα δυστυχισμένο πλάσμα που δεν αξίζει να θεωρεί τον εαυτό του παντρεμένο.


Από το βιβλίο “Forgotten Peoples of the Ancient World” του Philip Matyszak.


Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026


 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


ΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ…


Τα ζώα δεν είναι ρομπότ που πιλοτάρονται από εγκεφάλους, είμαστε όλοι είτε σκουλήκια, είτε άνθρωποι, άτομα με αυτενέργεια και ιστορικό ανάπτυξης και εξέλιξης. Αυτό είναι ένα από τα κύρια συμπεράσματα του σχετικά νέου επιστημονικού πεδίου της ενσώματης γνωστικής λειτουργίας. Δεν είμαστε μονάχα οι εγκέφαλοί μας. Είμαστε τα σώματά μας, τοποθετημένα στο περιβάλλον μας.


Ο ισχυρισμός προέρχεται από το βιβλίο του Matthew Cobb, “The Idea of the Brain: The Past and Future of Neuroscience” και η αναφορά από το βιβλίο του Adam Becker “More Everything Forever.”


Στην εικόνα ο μικρός “Ζορό” ‘ενα από τα πολλά γατάκια της αυλής μας!

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

 ΠΟΔΟ-ΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 


Χθες η Εθνική μας έπαιξε εκπληκτική άμυνα!


Τι λες τώρα; Εφτά γκολ φάγαμε!


Ακριβώς! Δεν είδες πόσο έκπληκτοι έδιχναν οι παίκτες μας μετά από κάθε γκολ;


Για την ιστορία: Ολλανδία- Ελλάδα 7-0 χθες στο Άμστερνταμ.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ!


Άραγε το παρελθόν αποσυντίθεται, ή μήπως παραμένει πρακτικά αμετάβλητο όπως οι πλαστικές σακκούλες, που δηλητηριάζουν αργά και βαθιά τα πάντα γύρω τους; Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν κάπου εργοστάσια που να ανακυκλώνουν το παρελθόν; Μπορείς να φτιάξεις κάτι από παρελθόν, εκτός από παρελθόν; Μπορεί να γίνει ανάστροφη ανακύκλωση σε κάποιο είδος μέλλοντος, έστω κι από δεύτερο χέρι; Αυτές τώρα είναι μερικές ερωτήσεις για σένα.


Ναι, είναι πάλι ο Georgi Gospodinov από το βιβλίο “Time Shelter.”

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;


Συνεχώς παράγουμε το παρελθόν. Είμαστε εργοστάσια του παρελθόντος. Ζωντανές  μηχανές που παράγουν παρελθόν, τι άλλο; Τρώμε χρόνο και παράγουμε παρελθόν. Μήτε ο θάνατος δεν το σταματάει αυτό. Ένα άτομο μπορεί να πεθάνει, αλλά το παρελθόν παραμένει. Που πάνε όλες αυτές οι στοίβες το προσωπικού παρελθόντος; Μήπως κάποιος τις αγοράζει, τις συλλέγει, τις ρίχνει στα σκουπίδια; Ή μήπως γλιστρούν όπως μια παλιά εφημερίδα, παρασυρμένες από τον αέρα κατά μήκος του δρόμου; Που πάνε όλες αυτές οι γνώριμες και ημιτελείς ιστορίες, αυτές οι κομμένες συνδέσεις που ακόμα αιμορραγούν, όλοι αυτοί οι πεταμένοι εραστές--αυτή η λέξη δεν είναι σύμπτωση, μια λέξη για τα σκουπίδια.


Καί πάλι ο Georgi Gospodinov από το βιβλίο “Time Shelter.”

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ


ΑΥΤΟΣ Ο ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΚΛΕΦΤΗΣ…


Αυτός ο μπάσταρδος-ζωή, χρόνος, γεράματα- είναι μια από τα ίδια, είναι το ίδιο κάθαρμα, η ίδια συμμορία. Στην αρχή τουλάχιστον προσπαθεί να είναι ευγενικός, κλέβει με περιορισμούς, όπως ένας επιδέξιος πορτοφολάς. Χωρίς να το παίρνεις είδηση, διαλέγει τα μικρά πράγματα-ένα κουμπί, μια κάλτσα, έναν ελαφρό διαπεραστικό πόνο στο αριστερό πάνω μέρος του στήθους σου, τα γυαλιά σου λίγα χιλιοστά πιο παχιά, τρεις φωτογραφίες από το άλμπουμ, πρόσωπα, πως είπαμε ότι τη λένε;


Γράφει ο Georgi Gospodinov στο μυθιστόρημα “Time Shelter.”