ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Η χρήση του όρου “ολοκληρωτισμός” σε σχέση με την Κομμουνιστική κοινωνία εμποδίζει την κατανόηση αυτής της κοινωνίας. Ολοκληρωτισμός είναι ένα σύστημα εξαναγκασμού που επιβάλλεται σε ένα λαό “από επάνω” ανεξάρτητα από την κοινωνική δομή του πληθυσμού. Το Κομμουνιστικό σύστημα εξαναγκασμού προήλθε από την ίδια την κοινωνική δομή, δηλαδή ¨από κάτω”.

Αυτά είναι λόγια του Alexander Zinoviev* από το βιβλίο του “The Reality of Communism” και αναφέρονται στο βιβλίο “The New Leviathans” του John Gray.

• Σοβιετικός φιλόσοφος, συγγραφέας και δημοσιογράφος (1922-2006)

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΝΑ ΠΩΣ ΓΙΝΑΜΕ “ΡΩΜΙΟΙ”

Το 212 μΧ, κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών της “κρίσης” του 3ου αιώνα, ο αυτοκράτορας Caracalla εξέπληξε τους πάντες όταν θέσπισε ότι όλοι οι υπήκοοι της αυτοκρατορίας, εκτός από τους σκλάβους, θα είναι στο εξής πλήρως Ρωμαίοι πολίτες.

Αλλά αυτό το “κόλπο” του Caracalla, που υποτίθεται ότι έγινε για να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα, θα αποδειχτεί ότι είχε μια ακόμη απώτερη συνέπεια. Από εκείνη την εποχή, σχεδόν ο καθένας σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου που μιλούσε ελληνικά, είχε το δικαίωμα να καλείται Ρωμαίος πολίτης. Θα ερχόταν έτσι ο καιρός που αυτοί που μιλούσαν ελληνικά δεν θα θεωρούσαν τους εαυτούς τους πλέον ως “Έλληνες”, αλλά μάλλον ως “Ρωμαίους” (Ρωμιοί στα ελληνικά)-κάτι που η μεγάλη πλειοψηφία από αυτούς θα συνέχιζε να το κάνει μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα.

Από το βιβλίο “The Greeks” του Roderick Beaton.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ…

Είχε πει αυτό που δεν λέγεται: ότι το κράτος δεν θέλει έξυπνα άτομα αλλά γρανάζια στη μηχανή, ειδικευμένους που είχαν εκπαιδευτεί αρκετά ώστε να συνεισφέρουν άκριτα και υποτακτικά, ένα αδυσώπητο αποτέλεσμα του οποίου ήταν η διαιώνιση της πνευματικής μετριότητας.

Κριτική της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και της κρατικής μηχανής στην εποχή του Nietzsche, που μάλλον δεν έχει μεταβληθεί και πολύ μέχρι σήμερα.

Από το βιβλίο “I Am Dynamite!” της Sue Prideaux.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ ΑΣΤΕΙΑ 

Ξέρεις τι είναι ένα σοβιετικό ντουέτο; Ένα κουαρτέτο που γύρισε από μια περιοδεία στο εξωτερικό.

Ο σύντροφος Khrouchtchev επισκέπτεται μια φάρμα με γουρούνια και τον φωτογραφίζουν. Στην εφημερίδα Pravda οι γραφίστες συζητούν για τη λεζάντα που θα βάλουν κάτω από τη φωτογραφία. “ Ο σύντροφος Khrouchtchev ανάμεσα στο γουρούνια”, “Ο σύντροφος Khrouchtchev και τα γουρούνια”, “ Τα γουρούνια γύρω από τον σύντροφο Khrouchtchev”; Όλα τα παραπάνω απορρίπτονται το ένα μετά το άλλο. Στο τέλος ο διευθυντής παίρνει αυτός την απόφαση. Η λεζάντα που διάλεξε λέει: “ Ο τρίτος από δεξιά είναι ο σύντροφος Khrouchtchev”. 

Από το βιβλίο “Le mage du Kremlin” του Giuliano Da Empoli.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΙΔΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η ανθρώπινη ράτσα έχει δύο μονάχα απεριόριστες ικανότητες: να υποφέρει και να λέει ψέματα. Θέλω να πολεμήσω τη θρησκεία επειδή είναι η πηγή για όλα τα ψέματα του ανθρώπου και η μόνη δικαιολογία για να υποφέρει.

Πιστεύω-και θέλω να μαζέψω όλα τα δεδομένα για να το εξηγήσω- ότι η χειρότερη κατάρα στην ανθρωπότητα είναι ικανότητα να θεωρεί τα ιδανικά σαν κάτι εντελώς αφηρημένο και ξέχωρο από την καθημερινή ζωή του καθένα. Η ικανότητα του να ζει και να σκέφτεται εντελώς διαφορετικά, βγάζοντας έτσι τη σκέψη από την πραγματική του ζωή. Αυτό δεν αφορά τους εσκεμμένα και συνειδητά υποκριτές, αλλά εκείνους τους πιο επικίνδυνους και απελπισμένους, που μόνοι τους με τον εαυτό τους, ανέχονται μια σαφή διάσταση μεταξύ των πεποιθήσεών τους και της ζωής τους, και εξακολουθούν να πιστεύουν ότι έχουν πεποιθήσεις. Γι αυτούς, είτε τα ιδανικά τους, είτε η ζωές τους είναι άχρηστες-και συνήθως και τα δύο.

Οι παραπάνω φράσεις είναι από τα ημερολόγια της Ayn Rand και αναφέρονται στο βιβλίο “The Visionaries” του Wolfram Eilenberger.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

Αυτό που υποστήριζε ο Kierkegaard ήταν ότι εκείνος που ακολουθούσε μια φιλοσοφία που δεν τον βοηθούσε στον τρόπο της ζωής του έπαιρνε αποστάσεις από τα πιο επείγοντα ερωτήματα της ύπαρξης.

Από το βιβλίο “Philosopher of the Heart” της Clare Carlisle.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

Πόσο θαυμάσιο είναι να ξοδέψεις μια ζωή που θα μπορούσε να είναι χρήσιμη, να μην εκτελέσεις ποτέ ένα έργο τέχνης που ήταν σίγουρο ότι θα ήταν όμορφο, να παρατήσεις στη μέση ένα δρόμο που οδηγεί με βεβαιότητα προς τη νίκη! 

Αχ, αγάπη μου, το μεγαλείο εκείνων των έργων που έχουν χαθεί για πάντα, των πραγματειών που σήμερα υπάρχουν ως απλοί τίτλοι, των βιβλιοθηκών που κάηκαν, των αγαλμάτων που καταστράφηκαν!

Πόσο πιο όμορφη θα ήταν η Μόνα Λίζα αν δεν μπορούσαμε να τη δούμε! Και αν κάποιος την έκλεβε απλά για να την κάψει, τι μεγάλος καλλιτέχνης που θα ήταν, ακόμη μεγαλύτερος από εκείνον που τη ζωγράφισε!

Από τον πάντοτε αιρετικό Fernando Pessoa στο βιβλίο “The Book of Disquiet.”