Από χθές 78+
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΕΙ;
Να ένα παράθεμα από τον G. K. Chesterton: “Οι ποιητές δεν τρελλαίνονται, αλλά οι σκακιστές το παθαίνουν. Οι μαθηματικοί τρελλαίνονται, αλλά οι δημιουργικοί καλλιτέχνες πολύ σπάνια. Δεν επιτίθεμαι στη λογική. Λέω μονάχα ότι ο κίνδυνος βρίσκεται στη λογική και όχι στη φαντασία.
Η αναφορά είναι από το έργο του David Foster Wallace “Everything and More.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ
Αυτό που είναι το πιο εντυπωσιακό σχετικά με την εξέλιξη των γεγονότων είναι το πως αναποδογύρισε εντελώς των ωφελιμισμό του Mill. Ο μεταπολεμικός καταναλωτικός καπιταλισμός δεν ποντάρει στην ευτυχία αλλά στη δυσαρέσκεια. Η ασυμφωνία μετά την αγορά είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούν οι ψυχολόγοι για να περιγράψουν την απογοήτευση που νιώθουμε μερικές φορές όταν συνειδητοποιούμε ότι η τελευταία μας αγορά δεν εκπλήρωσε αυτά που είχε υποσχεθεί. Με πρώτη ματιά είναι απλά μια περίεργη ανωμαλία. Όταν το σκεφτείς βαθύτερα, αποδεικνύεται ότι είναι η η δομική βάση για την επιτυχία του καταναλωτισμού.
Η κινητήρια δύναμη της καταναλωτικής κοινωνίας είναι η δυσαρέσκεια.
Η επιτυχία της καταναλωτικής κοινωνίας δεν βρίσκεται στην εκπλήρωση των αναγκών μας αλλά στην εντυπωσιακή της ικανότητα να μας απογοητεύει συνεχώς.
Αποσπάσματα από το εξαιρετικό βιβλίο “Post Growth” του Tim Jackson.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΟ ΚΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ
Ήμουν στην ηλικία στην οποία η ανάμνηση για ποίηση ή γλώσσες-στην πραγματικότητα για οτιδήποτε-προσλαμβάνει τις εντυπώσεις όπως το κερί και, μέχρις ενός σημείου, διαρκεί όσο το μάρμαρο.
Γραπτά του Patrick Leigh Fermor από το βιβλίο “A Time of Gifts.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
Αν το καλοσκεφτούμε, πρόσθεσε, το πρώτο μισό του 20ου αιώνα δεν ήταν τίποτα άλλο από αυτό: μια τιτάνια σύγκρουση ανάμεσα σε καλλιτέχνες. Στάλιν, Χίτλερ, Τσώρτσιλ. Μετά ήλθαν οι γραφειοκράτες, επειδή ο κόσμος είχε ανάγκη από ανάπαυση. Αλλά σήμερα οι καλλιτέχνες επιστρέφουν. Παρατηρήστε γύρω σας. Από όποια μεριά και να γυρίσετε, δεν θα δείτε παρά καλλιτέχνες της πρωτοπορίας που ισχυρίζονται ότι δεν αντιγράφουν την πραγματικότητα, αλλά την δημιουργούν. Το μόνο που άλλαξε είναι το στυλ. Σήμερα, στη θέση των καλλιτεχνών εκείνης της εποχής, υπάρχουν τα πρόσωπα των εκπομπών ρεάλιτυ. Αλλά η αρχή είναι η ίδια.
Αυτά ισχυρίζεται ο Giuliano Da Empoli στο βιβλίο “Le mage du Kremlin.”
Καλό μήνα σε όλους!
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΓΙΑΤΙ Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΓΗ;
Και πίσω από όλες αυτές τις ερωτήσεις καιροφυλακτεί η μοναδική, η πιο σημαντική από όλες: Εν πάσει περιπτώσει δεν είναι αισχρό να εξοπλίζεις έναν μη κατοικήσιμο πλανήτη με απίστευτους πόρους για να τον κάνεις κατοικήσιμο, αντί να φροντίσεις ώστε ο δικός μας πλανήτης να παραμείνει κατοικήσιμος;
Αναρωτιέται ο Werner Herzog μαζί με πάρα πολλούς εχέφρονες και λογικούς ανθρώπους σχετικά με τα σχέδια του Elon Musk για τη δημιουργία ανθρώπινης αποικίας στον Άρη. Από το βιβλίο του “The Future of Truth.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στην Ελλάδα για παράδειγμα, τουλάχιστον σε 72% των περιπτώσεων που τα αρχεία αφορούσαν ανθρώπους 100 ετών, ήταν περιπτώσεις απάτης για λήψη σύνταξης. Το άτομο ήταν ζωντανό μόνο στα χαρτιά, ώστε οι νεότεροι συγγενείς να συνεχίσουν να παίρνουν τη σύνταξή του. Αυτό ήταν το μυστικό της μακροζωίας στην Ελλάδα και κανείς στις δημογραφικές στατιστικές δεν το είχε αντιληφθεί για δεκαετίες.
Αυτό είναι είναι από άρθρο στο περιοδικό Nature στις 4/6/26 σχετικά με τη μακροζωία.
