Καλοκαιρινά τριαντάφυλλα

 

Το φεγγάρι του Ελαφιού το πρωινό μετά...

 Η σελήνη του ελαφιού κατά το σημερινό πρωινό μου κολύμπι...

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η (ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ;) ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Μια δημοσκόπηση του 2022 βρήκε ότι οι Αμερικανοί ξοδεύουν έναν εκπληκτικό μέσο όρο δύο ωρών και πενηντατεσσάρων λεπτών στα κινητά τους κάθε μέρα και ότι ελέγχουν τα κινητά τους, κατά μέσο όρο, κάθε τέσσερα λεπτά. Η εξάρτησή μας από τις μικρές οθόνες που κουβαλάμε στην τσέπη μας, μας έχει πνίξει με ασήμαντες και άχρηστες πληροφορίες και μας έχει μετατρέψει, σύμφωνα με τα λόγια του T. S. Eliot, σε αποσπασμένους από την απασχόληση μέσα από την απόσπαση της προσοχής μέσα σε ένα ξέφρενο, τιτιβίζοντα κόσμο.

Μερικοί νευροεπιστήμονες πιστεύουν ότι υποφέρουμε από “ψηφιακή αμνησία”, καθώς φορτώνουμε πράγματα όπως αριθμούς τηλεφώνων και συνταγές στα τηλέφωνά μας και εξαρτώμαστε από ομιλούντα συστήματα GPS που μας δίνουν οδηγίες πλοήγησης στις μετακινήσεις μας. Επίσης έχουμε εθιστεί στις μικρές ώσεις ντοπαμίνης που δεχόμαστε όταν ένας άγνωστος μας δίνει likes σε κάτι που δημοσιεύσαμε και αισθανόμαστε εξάρσεις εκνευρισμού  όταν συμβαίνει το αντίθετο.

Δεκαετίες μετά τη διάσπαση του ατόμου, η τεχνολογία έχει διασπάσει την κοινωνία σε διαφορετικά ιδεολογικά σύμπαντα. Το αποτέλεσμα είναι ένας όλο και πιο κατακερματισμένος και διχασμένος κόσμος στον οποίο οι απόψεις αντικαθιστούν τα γεγονότα και η φυλετική λαχτάρα του να ανήκεις νικά τη γνώση και τη λογική.

Γράφει ο Michiko Kakutani στο “The Great Wave.”

Δεξιά η χθεσινή προπανσέληνος στο Μαλάκι.

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΓΝΩΣΗ;

Αρκετοί παράγοντες περιπλέκουν τα πράγματα σήμερα. Πρώτα-πρώτα υπάρχει η εκπληκτική αύξηση της πληροφορίας. Πίσω στα 1982 η εκτίμηση ήταν ότι μέχρι το 1900 η ανθρώπινη γνώση διπλασιάζονταν περίπου κάθε εκατονταετία, αλλά το 1945 διπλασιάζονταν κάθε 25 χρόνια και το 1982 κάθε περίπου 12 μήνες. Σήμερα, σύμφωνα με μια εκτίμηση, διπλασιάζεται κάθε 12 ώρες.

Με την παρατήρηση ότι δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση ανάμεσα στην πληροφορία και τη γνώση, η παραπάνω παράγραφος είναι από το βιβλίο “The Great Wave” του Michiko Kakutani. 

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η MADAME DE STAËL ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Καμιά επανάσταση σε μια μεγάλη χώρα δεν μπορεί να πετύχει παρά όταν ξεκινήσει από την τάξη των αριστοκρατών. Ο λαός στη συνέχεια την αναλαμβάνει, αλλά δεν γνωρίζει πως να δώσει τα πρώτα χτυπήματα.

Όταν οι πολίτες αρχίσουν να συμμετέχουν στα δημόσια πράγματα, όλοι αυτοί οι διανοούμενοι του σαλονιού είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Είναι οι άνθρωποι με αρχές που χρειάζονται. Μόνον αυτοί ακολουθούν μια πορεία σταθερή και αποφασιστική. Μονάχα τα εξαιρετικά χαρίσματα του χαρακτήρα και της ψυχής μπορούν, όπως η Αθηνά του Φειδία, να δράσουν στις μάζες που τα βλέπουν από μακριά.

Αποσπάσματα από το έργο “Considérations sur la révolution franca̧ise” της Madame de Staël (Anne-Louise-Germaine).

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗΣ

Ο ήχος που παράγει μια συμφωνική ορχήστρα μπορεί να αποτυπωθεί με την ψηφιοποίηση με αρκετή προσέγγιση, αλλά αυτή η διαδικασία αποτελεί πάντοτε μια προσέγγιση, που περικόπτει το εύρος των συχνοτήτων. Η συνολική εμπειρία της ζωντανής ακρόασης της ορχήστρας δεν αποδίδεται ποτέ πλήρως με την ψηφιοποίηση, και αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει ακόμη ακροατήριο για ζωντανές εκτελέσεις, καθώς και αγορά για ηχογραφήσεις σε βινύλιο, δηλαδή καθαρά αναλογικές ηχογραφήσεις.

Από το βιβλίο του Lee Smolin “Einstein's Unfinished Revolution.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ-ΚΑΝΕΝΑΣ

Το πιο σύντομο μυθιστόρημα σχετικά με τον Οδυσσέα μετά την επιστροφή του στην πατρίδα.

Μια νύχτα, τώρα γέρος και αδύναμος και ξεχασιάρης, φεύγει κρυφά από το σπίτι του. Έχει σιχαθεί τα πάντα κι έτσι πηγαίνει για τελευταία φορά να δει τους τόπους, τις γυναίκες και τα θαύματα που συνάντησε κάποτε. Να επιστρέψει ξανά στην εξαντλημένη μνήμη του για να δει πώς ήταν και ποιος ήταν. Επειδή εξ αιτίας της πικρής ειρωνίας των γηρατειών, έχει αρχίσει να μεταμορφώνεται στον Κανένα, το όνομα που κάποτε χρησιμοποίησε με έξυπνο τρόπο για να συστηθεί στους Κύκλωπες. 

Ο Τηλέμαχος τον βρίσκει το δειλινό, πεσμένο χάμω κοντά στη βάρκα, εκατό μονάχα μέτρα μακριά από το σπίτι, μη έχοντας ιδέα τι κάνει εκεί και για που είχε ξεκινήσει. Τον πήραν πίσω σε ένα σπίτι και σε μια γυναίκα που δεν τη αναγνωρίζει πια.

Από το μυθιστόρημα “Time Shelter” του Georgi Gospodinov.