Καλό μήνα σε όλους!

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΓΗ;

Και πίσω από όλες αυτές τις ερωτήσεις καιροφυλακτεί η μοναδική, η πιο σημαντική από όλες: Εν πάσει περιπτώσει δεν είναι αισχρό να εξοπλίζεις έναν μη κατοικήσιμο πλανήτη με απίστευτους πόρους για να τον κάνεις κατοικήσιμο, αντί να φροντίσεις ώστε ο δικός μας πλανήτης να παραμείνει κατοικήσιμος;

Αναρωτιέται ο Werner Herzog μαζί με πάρα πολλούς εχέφρονες και λογικούς ανθρώπους σχετικά με τα σχέδια του Elon Musk για τη δημιουργία ανθρώπινης αποικίας στον Άρη. Από το βιβλίο του “The Future of Truth.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στην Ελλάδα για παράδειγμα, τουλάχιστον σε 72% των περιπτώσεων που τα αρχεία αφορούσαν ανθρώπους 100 ετών, ήταν περιπτώσεις απάτης για λήψη σύνταξης. Το άτομο ήταν ζωντανό μόνο στα χαρτιά, ώστε οι νεότεροι συγγενείς να συνεχίσουν να παίρνουν τη σύνταξή του. Αυτό ήταν το μυστικό της μακροζωίας στην Ελλάδα και κανείς στις δημογραφικές στατιστικές δεν το είχε αντιληφθεί για δεκαετίες.

Αυτό είναι είναι από άρθρο στο περιοδικό Nature στις 4/6/26 σχετικά με τη μακροζωία.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Απλά κάνε τη δουλειά, έστω κι αν κάνοντας τη δουλειά είναι μερικές φορές ανυπόφορο. Δεν είμαι σίγουρος αν οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι θέλει αρκετό κουράγιο, μια προθυμία να γίνεις ευάλωτος και να εκθέσεις τον εαυτό σου, όταν εκδίδεις ένα βιβλίο.

Γράφει ο Mark Haskell Smith στο βιβλίο “Rude Talk in Athens.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Από τότε που ο άνθρωπος ονειρεύεται, έχουν ήδη υπάρξει ένα σωρό κραυγές για βοήθεια, ένα σωρό μπουκάλια έχουν ριχτεί στη θάλασσα, έτσι ώστε είναι άξιο θαυμασμού που μπορούμε ακόμη και βλέπουμε τη θάλασσα, ενώ θα έπρεπε να βλέπουμε μονάχα τα μπουκάλια.

Από το μυθστόρημα του Romain Gary “Au-delà de cette limite votre ticket n'est plus valable.”

Raining Pleasure στο Ηρώδειο-Reflections

 Raining Pleasure στο Ηρώδειο-Reflections  17/6/26

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ;

Η πεποίθηση που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πως η ευτυχία συνδέεται με την επαγγελματική επιτυχία, τις υγιείς σχέσεις ή την οικονομική σταθερότητα.

Ωστόσο, για τον Άρθουρ Μπρουκς, καθηγητή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και έναν από τους πλέον αναγνωρισμένους ειδικούς στη μελέτη της ανθρώπινης ευημερίας, υπάρχει μια πολύ πιο απλή συνήθεια που μπορεί να κάνει τη διαφορά στην καθημερινότητά μας.

Μέσα από βίντεο που ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο διακεκριμένος ακαδημαϊκός υποστήριξε ότι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν σταματούν ποτέ να μαθαίνουν. Η ειδοποιός διαφορά, μάλιστα, είναι ότι δεν το κάνουν από υποχρέωση ή ανάγκη, αλλά υποκινούμενοι από μια γνήσια περιέργεια να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο που τους περιβάλλει.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ

Θυμήθηκα την Elizabeth Finch να προτείνει ότι η αποτυχία μπορεί να είναι πιο ενδιαφέρουσα από την επιτυχία και ότι οι αποτυχημένοι μας λένε περισσότερα από ότι οι νικητές. Επίσης ότι δεν μπορούμε να πούμε, ακόμη και στο κρεβάτι του θανάτου-ίσως ειδικά στο κρεβάτι του θανάτου-πως θα μας κρίνουν, ή αν θα μας θυμούνται καν. Μπορεί να αφήσουμε ένα χνάρι στην άμμο που ο επόμενος άνεμος θα το εξαφανίσει. Ή μπορεί να αφήσουμε ένα χνάρι στη σκόνη και ένα τέλειο αποτύπωμά του να διατηρηθεί για αιώνες επειδή έτυχε να ζούμε στην Πομπηία.

Ο Julian Barnes στο “Elizabeth Finch.”