ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟΨΕΩΝ Η ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ;

Αν και οι περισσότεροι νεώτεροι Χιλιανοί τώρα περιφρνούν τον Πινοσέτ, η διάσταση των απόψεων ανάμεσα στους Χιλιανούς που είναι αρκετά ηλικιωμένοι ώστε να θυμούνται τα χρόνια του Αλιέντε και του Πινοσέτ ήταν χαρακτηριστική για μένα όταν πήρα συνέντευξη από δύο ζευγάρια συζύγων. Και στις δύο περπτώσεις τα ζευγάρια μου ζήτησαν να τους πάρω συνέντευξη χωριστά, επειδή οι απόψεις τους σε αυτά τα οδυνηρά θέματα διέφεραν. Και στις δύο περιπτώσεις οι άνδρες μου είπαν τότε, ότι στην πραγματικότητα οι πολιτικές του Πινοσέτ ωφέλησαν τη Χιλή στον οικονομικό τομέα, αλλά οι βασανισμοί και οι εκτελέσεις ήταν ασυγχώρητα πράγματα. Οι γυναίκες μου είπαν ότι στην πραγματικότητα οι βασανισμοί και οι εκτελέσεις του Πινοσέτ ήταν απαίσια πράγματα, αλλά πρέπειι να καταλάβεις ότι οι πολιτικές του ωφέλησαν οικονομικά τη Χιλή.

Από το βιβλίο του Jared Diamond “Upheaval.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ Ο ΜΑΣΚΙΣΜΟΣ

Προσπαθώντας να αποσυνδεθείς από τον Μασκ, συνειδητοποιείς ότι η πρίζα είναι δική του.

Ο Μασκισμός βλέπει τον κόσμο ωσάν διαφθαρμένο κώδικα. Η συμπάθεια για τους συνανθρώπους μας είναι μια «εκμετάλλευση» - μια ευπάθεια στο νοητικό μας λογισμικό - που χειραγωγείται από κακούς παράγοντες για να ωθήσει τη Δύση προς την πολιτιστική αυτοκτονία. «Η αυτοκτονική ενσυναίσθηση είναι σαν μια αυτοάνοση ασθένεια», λέει ο Μασκ, «το σώμα επιτίθεται στον εαυτό του».

Ο τελικός στόχος είναι μια εξαγνισμένη κοινότητα που καθορίζεται από την πολιτισμική και γενετική ένταξη σε μια λευκή, ευρωπαϊκή Δύση, προστατευόμενη από την ανώτερη τεχνολογία- ένα φρούριο για να προστατεύει τα καλύτερα στοιχεία της ανθρωπότητας από τα χειρότερα.

«Αν η ανοχή σημαίνει το τέλος του Δυτικού Πολιτισμού», δημοσίευσε στους 225 εκατομμύρια οπαδούς του το 2025, «τότε δεν μπορούμε να είμαστε ανεκτικοί».

Ο Μασκισμός είναι ιδανικά προσαρμοσμένος σε αυτές τις εξελίξεις. Η υπόσχεσή του για κυριαρχία μέσω της τεχνολογίας είναι ευθυγραμμισμένη με την πολιτική ενός κόσμου που αποπαγκοσμιοποιείται, όπου τα κράτη δίνουν ολοένα και μεγαλύτερη αξία στην ανεξαρτησία έναντι της ολοκλήρωσης. Η προσφορά του για αυτονομία για κάποιους και και αποκλεισμό για άλλους ευθυγραμμίζεται με τον νέο αντι-ανθρωπισμό, σύμφωνα με τον οποίο κάποιοι πληθυσμοί έχουν σημαδευτεί για αποκλεισμό και θάνατο. Η γοητεία του με τους κυβερνο-οργανισμούς συμφωνεί με τον τεχνο-μαξιμαλισμό μιας πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ που βρίσκει κάθε ευκαιρία να ψηφιοποιήσει τη ζωή μας σε μεγαλύτερο βάθος, πιο πρόσφατα υπό το πρόσχημα της τεχνητής νοημοσύνης.

Τα παραπάνω από το βιβλίο “Muskism” του Quinn Slobodian.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Θυμήθηκα επίσης ότι ο Buddy Willard έλεγε με τον χαιρέκακο τρόπο αυτού που γνωρίζει, ότι όταν κάνω παιδιά θα αισθάνομαι διαφορετικά και δεν θα θέλω πια να γράφω ποιήματα. Έτσι άρχισα να πιστεύω ότι ίσως ήταν αλήθεια, ότι όταν παντρευτείς και κάνεις παιδιά συμβαίνει κάτι σαν πλύση εγκεφάλου, και στη συνέχεια περιπλανιέσαι ναρκωμένος όπως ένας σκλάβος σε ένα ιδιωτικό ολοκληρωτικό κράτος.

Από το μυθιστόρημα της ποιήτριας Sylvia Plath “The Bell Jar.”

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞ

Η μέθοδός του έχει συνοψιστεί εύστοχα από τον φιλόσοφο Καρλ Γιάσπερς:

Το στυλ του γραψίματος του Μαρξ δεν είναι αυτό του ερευνητή. Δεν αναφέρει παραδείγματα ή παραθέτει στοιχεία που εναντιώνονται στη δική του θεωρία, αλλά μονάχα εκείνα που υποστηρίζουν με σαφήνεια ή επιβεβαιώνουν εκείνο το οποίο εκείνος θεωρεί ότι είναι η απόλυτη αλήθεια. Η όλη προσέγγιση είναι αυτή της δικαίωσης και όχι της διερεύνησης, αλλά της δικαίωσης κάποιου πράγματος που προτείνεται ως η απόλυτη αλήθεια με την πεποίθηση όχι του επιστήμονα αλλά του πιστού.

Η αναφορά είναι από το βιβλίο “Intellectuals: From Marx and Tolstoy to Sartre and Chomsky" του Paul Johnson.

Πένθιμη μέρα!

 

Σήμερα στις 10:30 έσπασε-έπεσε η ήδη βαριά τραυματισμένη λεμονιά μας του τουλάχιστον μισού αιώνα! Υπάρχει ένα κλαδάκι πού έχει βγει νέο και υπάρχει ελπίδα να γίνει κάποτε δέντρο!

 ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ;

Ἔτι δ᾽ ἐν βίῳ τελείῳ. μία γὰρ χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ, οὐδὲ μία ἡμέρα· οὕτω δὲ οὐδὲ μακάριον καὶ εὐδαίμονα μία ἡμέρα οὐδ᾽ ὀλίγος χρόνος.

Απόσπασμα από τα ‘Ηθικά Νικομάχεια’ του Αριστοτέλη.

Φθινοπωρινά τριαντάφυλλα και άλλα...