ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΑΠΟ ΤΙ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΙΣΧΥΣ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ
Οι νόμοι έχουν γίνει ένας ιστός αράχνης, αρκετά δυνατός για να πιάνει τους αδύναμους, αλλά που κομματιάζεται με θράσος από τους δυνατούς.
Έγραφε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η αναφορά από το βιβλίο “E. Venizelos. The Trials of Statemanship” του Πασχάλη Κιτρομελίδη.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΑΧ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ!
Μετά από αυτό ακολούθησε μια παρατεταμένη σιωπή, που τη διέκοψε η Αυτοκράτειρα, που είπε ότι δεν πιστεύει στους γιατρούς. “ Όταν δεν γνωρίζουν τι να συστήσουν, σε ρωτούν ποιό είναι τα φαγητό που σου αρέσει περισσότερο, και σου λένε να πάψεις να το τρως”.
Η Αυτοκράτειρα ήταν η Faustina, η σύζυγος του Marcus Aurelius και η αναφορά είναι από το βιβλίο “Dead Letters” του Maurice Baring.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΙ ΣΚΟΡ ΠΙΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΣΟΥ;
Αυτό που είχαμε στην πραγματικότητα, ακόμη και όταν τα πράγματα ηρέμησαν, ήταν ένας γάμος με βαθμό C-minus, κάτι που το κάνει εξαιρετικά δύσκολο να πιάσεις ένα σκορ πολύ ψηλότερο από Β γενικά για την υπόλοιπη ζωή σου.
Λέει ο Ben Markovits στο βιβλίο "The Rest of Our Lives.”
Από χθές 78+
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΕΙ;
Να ένα παράθεμα από τον G. K. Chesterton: “Οι ποιητές δεν τρελλαίνονται, αλλά οι σκακιστές το παθαίνουν. Οι μαθηματικοί τρελλαίνονται, αλλά οι δημιουργικοί καλλιτέχνες πολύ σπάνια. Δεν επιτίθεμαι στη λογική. Λέω μονάχα ότι ο κίνδυνος βρίσκεται στη λογική και όχι στη φαντασία.
Η αναφορά είναι από το έργο του David Foster Wallace “Everything and More.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ
Αυτό που είναι το πιο εντυπωσιακό σχετικά με την εξέλιξη των γεγονότων είναι το πως αναποδογύρισε εντελώς των ωφελιμισμό του Mill. Ο μεταπολεμικός καταναλωτικός καπιταλισμός δεν ποντάρει στην ευτυχία αλλά στη δυσαρέσκεια. Η ασυμφωνία μετά την αγορά είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούν οι ψυχολόγοι για να περιγράψουν την απογοήτευση που νιώθουμε μερικές φορές όταν συνειδητοποιούμε ότι η τελευταία μας αγορά δεν εκπλήρωσε αυτά που είχε υποσχεθεί. Με πρώτη ματιά είναι απλά μια περίεργη ανωμαλία. Όταν το σκεφτείς βαθύτερα, αποδεικνύεται ότι είναι η η δομική βάση για την επιτυχία του καταναλωτισμού.
Η κινητήρια δύναμη της καταναλωτικής κοινωνίας είναι η δυσαρέσκεια.
Η επιτυχία της καταναλωτικής κοινωνίας δεν βρίσκεται στην εκπλήρωση των αναγκών μας αλλά στην εντυπωσιακή της ικανότητα να μας απογοητεύει συνεχώς.
Αποσπάσματα από το εξαιρετικό βιβλίο “Post Growth” του Tim Jackson.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΟ ΚΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ
Ήμουν στην ηλικία στην οποία η ανάμνηση για ποίηση ή γλώσσες-στην πραγματικότητα για οτιδήποτε-προσλαμβάνει τις εντυπώσεις όπως το κερί και, μέχρις ενός σημείου, διαρκεί όσο το μάρμαρο.
Γραπτά του Patrick Leigh Fermor από το βιβλίο “A Time of Gifts.”
