ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ
Οι γυναίκες έχουν μια αξιοσημείωτη ικανότητα να αποσύρονται από τη σεξουαλική σχέση, να ανοσοποιούνται απέναντί της, με ένα τέτοιο τρόπο που οι άνδρες μπορεί να αισθάνονται ότι τους έχουν απορρίψει και προσβάλει, χωρίς όμως να μπορούν να προβάλουν κάποιο χειροπιαστό παράπονο.
Γράφει η Doris Lessing στο μυθιστόρημα “Grass Is Singing.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΌ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ
Φαίνεται ότι είναι σαφές, ότι ενώ στην ιστορία τείνουμε, πιο συχνά παρά όχι, να αποδίσουμε περισσότερη αξιοπιστία στην ύπαρξη συγκεκριμένων γεγονότων παρά σε γενικές υποθέσεις, όσο κι αν αυτές έχουν ισχυρές βάσεις, από τις οποίες υποθέσεις θα μπορούσαν να εξηγηθούν τα γεγονότα αυτά, στις φυσικές επιστήμες φαίνεται να συμβαίνει συχνότερα το αντίθετο: σε περιπτώσεις αμφιβολίας θεωρείται πιο λογικό να βασίζεται κανείς σε μια δεόντως υποστηριζόμενη γενική θεωρία-για παράδειγμα αυτή της βαρύτητας- παρά σε συγκεκριμένες παρατηρήσεις.
Συμπεράσματα του Isaiah Berlin από το βιβλίο “The Proper Study of Mankind.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΕΙΝΑΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΝΗΜΗ;
Ο James Joyce το έθεσε με μεγαλύτερη ευκρίνεια όταν είπε “Η φαντασία είναι μνήμη”. Τείνω να συμφωνήσω μαζί του. Νομίζω, στην πραγματικότητα, ότι ήταν πολύ σωστός. Αυτό που αποκαλούμε φαντασία αποτελείται από κομάτια μνήμης, από τα οποία απουσιάζει οποιαδήποτε καθαρή συσχέτιση μεταξύ τους.
Άποψη του Haruki Murakami από το βιβλίο “Novelist as a Vocation.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ
Η συναίνεση που επικρατεί είναι ότι οι οικονομικές πολιτικές της ελεύθερης αγοράς και οι λογικές που έχουμε εσωτερικεύσει προκειμένου να συνυπάρχουμε με αυτές, αν όχι να επιβιώσουμε, έχουν καταλήξει να επιδεινώνουν τη σωματική, ψυχική και συναισθηματική μας ανασφάλεια.
Από το βιβλίο Complicit της Reah Bravo
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ
Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα η Hannah Arendt που είχα διαβάσει στο Κολέγιο, αλλά μια γραμμή από ένα κείμενό της μου έμεινε στο μυαλό: η γραφειοκρατία είναι μια τυραννία χωρίς τύραννο.
Από το μυθιστόρημα “The Vietri Project” της Nicola DeRobertis-Theye.
Με καλό καιρό και τσίπουρο.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ…
Αλήθεια πόσο πιο ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που πιστεύει ότι η πόλη που γεννήθηκε είναι ο κόσμος όλος, από εκείνον που φιλοδοξεί να γίνει μεγαλύτερος από ότι η φύση του θα του επιτρέψει.
Αυτά έγραψε η Mary Shelley στο έργο “Victor Frankenstein” και η αναφορά είναι από το βιβλίο “The Scientist who wasn’t there” της Joanne Briggs.
Ένα ζευγάρι σπίνων εδώ και δύο μέρες ραμφίζουν σχεδόν ασταμάτητα τα παράθυρα του γραφείου μου. Το ίδιο έγινε και πέρυσι. Αδυνατώ να καταλάβω την αιτία!
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Από το βιβλίο “Extreme North” του Bernd Brunner.
Η όμορφη Φύση...
Και το σουρεαλιστικό ντους που παρέχει γενναιόδωρα στους λουόμενους ο Δήμος Νοτίου Πηλίου
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
“ΣΟΦΑ” ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΥΡΗΜΑ
Λόγια του Lyndon Johnson: Με ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου είναι καλύτερα να τον έχεις μέσα και να κατουράει πρός τα έξω, παρά να τον έχεις έξω και να κατουράει προς τα μεσα.
Το αναφέρει στο βιβλίο “Churchill's Shadow” ο Geoffrey Wheatcroft.
Γειά σου ρε ήρωα Θανάση Διάκο…
Γράφοντας για τον Αλέξη Τσίπρα…ο Δ. Ευθυμάκης από το Protagon.gr:
Στο πλαίσιο αυτού του διπλού rebranding των 360 μοιρών, εντάσσεται προφανώς και η επανα-ονοματοδοσία των εθνικών ηρώων μας. Διότι οι εθνικόφρονες Μητσοτακικοί υποστηρίζουν (δολίως και αθλίως) ότι στην Αλαμάνα μαρτύρησε ο Αθανάσιος Διάκος, πλην ο (ξανα)αριστερός Τσίπρας αποκατέστησε επιτέλους την εθνική Ιστορία μας. Μας ενημέρωσε (από τη Λαμία) ότι ο Ομέρ Βρυώνης σούβλισε τον… Θανάση Διάκο. Ευτυχώς που παρακάτω, στο Χάνι της Γραβιάς, περίμεναν τον Τουρκαλά ο Τεό ο Ανδρούτσος και ο Τζώνης ο Δυοβουνιώτης. Και μη χειρότερα…
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΗ ΓΝΩΣΗ
Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της επιστήμης είναι ότι η αύξηση της πολυπλοκότητάς της έχει μετατρέψει τους επιστήμονες σε κάτι λίγο περισσότερο από τεχνίτες, οδηγώντας τους μέσα στις στοές των εξειδικευμένων επιστημονικών πεδίων. Όσο περισσότερο προχωρεί ο επιστήμονας μέσα στο ορυχείο της γνώσης, τόσο λιγότερο μπορεί να δει τον κόσμο στον οποίο αντιστοιχεί η γνώση.
Γράφει ο Ray Nayler στο μυθιστόρημα “The Mountain in the Sea.”
