ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ…

Υπάρχει εδώ μια αμφίδρομη αιτιότητα: οι συνθήκες της ζωής των ανθρώπων συμβάλλουν πολύ στο να καθορίσουν τη φιλοσοφία τους, αλλά αντίστροφα, η φιλοσοφία τους καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις συνθήκες της ζωής τους.

Όλη η οριστική γνώση —έτσι θα υποστήριζα— ανήκει στην επιστήμη. Όλα τα δόγματα ως προς τι υπερβαίνει την οριστική γνώση ανήκει στη θεολογία. Ανάμεσα όμως στη θεολογία και την επιστήμη υπάρχει μια “αμφισβητούμενη ζώνη”, που είναι εκτεθειμένη σε επιθέσεις και από τις δύο πλευρές. Αυτή η ουδέτερη περιοχή είναι η φιλοσοφία.

Η διδασκαλία του πως να ζεις χωρίς βεβαιότητες, χωρίς όμως να παραλύεις από τους δισταγμούς, είναι ίσως το κυριότερο πράγμα που μπορεί να κάνει στην εποχή μας η φιλοσοφία σε εκείνους που την μελετούν.

Από την “History of Western Philosophy” του Bertrand Russell.

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΣΟΣ

Αγαπάτε Αλλήλους! Χρειάστηκε να έλθει ένας Θεός για να τους μάθει την αγάπη, αλλά δεν είχαν ανάγκη από κανέναν για να μάθουν το μίσος.

Γράφει ο Louis Guilloux στο “Le Sang Noir.”

ΠΟΣΗ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΠΙΑ!

Ο πιο έντιμος πολιτικός, δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με τη δική του διαβεβαίωση, το απέδειξε και πάλι.

Είχε πει ότι δεν θα δεχθεί στον ΕΛΑΣ πρώην συντρόφους Συριζαίους, εάν δεν παραιτηθούν πρώτα από βουλευτές. Οι πρώτες περιπτώσεις μελλοντικών ΕΛΑΣιτών συνοδεύτηκαν πράγματι με παραιτήσεις από το βουλευτικό αξίωμα. Μέχρις ότου διαπιστώθηκε ότι εάν το μέτρο ίσχυε γενικά θα γίνονταν βουλευτής ο Κασελάκης με την παραίτηση Τσαπανίδου. Οπότε απλά άλλαξε ο παραπάνω υποθετικά ακλόνητος κανόνας. Οι βουλευτές πλέον απλά ανεξαρτοποιούνται πριν μετακινηθούν κάποια στιγμή στην ΕΛΑΣ. 

Ειλικρινά, δεν αντέχουμε περισσότερη εντιμότητα Αλέξη μου!

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Σε ορισμένες ευνοϊκές διαθέσεις, οι αναμνήσεις - αυτό που έχει κανείς ξεχάσει - έρχονται στην επιφάνεια. Τώρα, αν ισχύει αυτό, δεν είναι δυνατόν - συχνά αναρωτιέμαι - πράγματα που έχουμε νιώσει με μεγάλη ένταση να έχουν μια ύπαρξη ανεξάρτητη από το μυαλό μας; Να υπάρχουν όντως ακόμα; Και αν ναι, δεν θα είναι δυνατόν, με τον καιρό, να εφευρεθεί κάποια συσκευή με την οποία θα μπορούμε να τα αγγίξουμε;

Ο Julian Barnes στο Departure(s).

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΑΠΟ ΤΙ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΙΣΧΥΣ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ

Οι νόμοι έχουν γίνει ένας ιστός αράχνης, αρκετά δυνατός για να πιάνει τους αδύναμους, αλλά που κομματιάζεται με θράσος από τους δυνατούς.

Έγραφε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η αναφορά από το βιβλίο “E. Venizelos. The Trials of Statemanship” του Πασχάλη Κιτρομελίδη.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΑΧ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ!

Μετά από αυτό ακολούθησε μια παρατεταμένη σιωπή, που τη διέκοψε η Αυτοκράτειρα, που είπε ότι δεν πιστεύει στους γιατρούς. “ Όταν δεν γνωρίζουν τι να συστήσουν, σε ρωτούν ποιό είναι τα φαγητό που σου αρέσει περισσότερο, και σου λένε να πάψεις να το τρως”. 

Η Αυτοκράτειρα ήταν η Faustina, η σύζυγος του Marcus Aurelius και η αναφορά είναι από το βιβλίο “Dead Letters” του Maurice Baring.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΙ ΣΚΟΡ ΠΙΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΣΟΥ;

Αυτό που είχαμε στην πραγματικότητα, ακόμη και όταν τα πράγματα ηρέμησαν, ήταν ένας γάμος με βαθμό C-minus, κάτι που το κάνει εξαιρετικά δύσκολο να πιάσεις ένα σκορ πολύ ψηλότερο από Β γενικά για την υπόλοιπη ζωή σου.

Λέει ο Ben Markovits στο βιβλίο "The Rest of Our Lives.”

 Από χθές 78+

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΠΟΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΕΙ;

Να ένα παράθεμα από τον G. K. Chesterton: “Οι ποιητές δεν τρελλαίνονται, αλλά οι σκακιστές το παθαίνουν. Οι μαθηματικοί τρελλαίνονται, αλλά οι δημιουργικοί καλλιτέχνες πολύ σπάνια. Δεν επιτίθεμαι στη λογική. Λέω μονάχα ότι ο κίνδυνος βρίσκεται στη λογική και όχι στη φαντασία.

Η αναφορά είναι από το έργο του David Foster Wallace “Everything and More.”

Μικροί ποδηλάτες

 

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ

Αυτό που είναι το πιο εντυπωσιακό σχετικά με την εξέλιξη των γεγονότων είναι το πως αναποδογύρισε εντελώς των ωφελιμισμό του Mill. Ο μεταπολεμικός καταναλωτικός καπιταλισμός δεν ποντάρει στην ευτυχία αλλά στη δυσαρέσκεια. Η ασυμφωνία μετά την αγορά είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούν οι ψυχολόγοι για να περιγράψουν την απογοήτευση που νιώθουμε μερικές φορές όταν συνειδητοποιούμε ότι η τελευταία μας αγορά δεν εκπλήρωσε αυτά που είχε υποσχεθεί. Με πρώτη ματιά είναι απλά μια περίεργη ανωμαλία. Όταν το σκεφτείς βαθύτερα, αποδεικνύεται ότι είναι η η δομική βάση για την επιτυχία του καταναλωτισμού. 

Η κινητήρια δύναμη της καταναλωτικής κοινωνίας είναι η δυσαρέσκεια.

Η επιτυχία της καταναλωτικής κοινωνίας δεν βρίσκεται στην εκπλήρωση των αναγκών μας αλλά στην εντυπωσιακή της ικανότητα να μας απογοητεύει συνεχώς.

Αποσπάσματα από το εξαιρετικό βιβλίο “Post Growth” του Tim Jackson.

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΟ ΚΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Ήμουν στην ηλικία στην οποία η ανάμνηση για ποίηση ή γλώσσες-στην πραγματικότητα για οτιδήποτε-προσλαμβάνει τις εντυπώσεις όπως το κερί και, μέχρις ενός σημείου, διαρκεί όσο το μάρμαρο.

Γραπτά του Patrick Leigh Fermor από το βιβλίο “A Time of Gifts.”

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Αν το καλοσκεφτούμε, πρόσθεσε, το πρώτο μισό του 20ου αιώνα δεν ήταν τίποτα άλλο από αυτό: μια τιτάνια σύγκρουση ανάμεσα σε καλλιτέχνες. Στάλιν, Χίτλερ, Τσώρτσιλ. Μετά ήλθαν οι γραφειοκράτες, επειδή ο κόσμος είχε ανάγκη από ανάπαυση. Αλλά σήμερα οι καλλιτέχνες επιστρέφουν. Παρατηρήστε γύρω σας. Από όποια μεριά και να γυρίσετε, δεν θα δείτε παρά καλλιτέχνες της πρωτοπορίας που ισχυρίζονται ότι δεν αντιγράφουν την πραγματικότητα, αλλά την δημιουργούν. Το μόνο που άλλαξε είναι το στυλ. Σήμερα, στη θέση των καλλιτεχνών εκείνης της εποχής, υπάρχουν τα πρόσωπα των εκπομπών ρεάλιτυ. Αλλά η αρχή είναι η ίδια.

Αυτά ισχυρίζεται ο Giuliano Da Empoli στο βιβλίο “Le mage du Kremlin.”

 Καλό μήνα σε όλους!

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΓΗ;

Και πίσω από όλες αυτές τις ερωτήσεις καιροφυλακτεί η μοναδική, η πιο σημαντική από όλες: Εν πάσει περιπτώσει δεν είναι αισχρό να εξοπλίζεις έναν μη κατοικήσιμο πλανήτη με απίστευτους πόρους για να τον κάνεις κατοικήσιμο, αντί να φροντίσεις ώστε ο δικός μας πλανήτης να παραμείνει κατοικήσιμος;

Αναρωτιέται ο Werner Herzog μαζί με πάρα πολλούς εχέφρονες και λογικούς ανθρώπους σχετικά με τα σχέδια του Elon Musk για τη δημιουργία ανθρώπινης αποικίας στον Άρη. Από το βιβλίο του “The Future of Truth.”