ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η (ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ;) ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Μια δημοσκόπηση του 2022 βρήκε ότι οι Αμερικανοί ξοδεύουν έναν εκπληκτικό μέσο όρο δύο ωρών και πενηντατεσσάρων λεπτών στα κινητά τους κάθε μέρα και ότι ελέγχουν τα κινητά τους, κατά μέσο όρο, κάθε τέσσερα λεπτά. Η εξάρτησή μας από τις μικρές οθόνες που κουβαλάμε στην τσέπη μας, μας έχει πνίξει με ασήμαντες και άχρηστες πληροφορίες και μας έχει μετατρέψει, σύμφωνα με τα λόγια του T. S. Eliot, σε αποσπασμένους από την απασχόληση μέσα από την απόσπαση της προσοχής μέσα σε ένα ξέφρενο, τιτιβίζοντα κόσμο.

Μερικοί νευροεπιστήμονες πιστεύουν ότι υποφέρουμε από “ψηφιακή αμνησία”, καθώς φορτώνουμε πράγματα όπως αριθμούς τηλεφώνων και συνταγές στα τηλέφωνά μας και εξαρτώμαστε από ομιλούντα συστήματα GPS που μας δίνουν οδηγίες πλοήγησης στις μετακινήσεις μας. Επίσης έχουμε εθιστεί στις μικρές ώσεις ντοπαμίνης που δεχόμαστε όταν ένας άγνωστος μας δίνει likes σε κάτι που δημοσιεύσαμε και αισθανόμαστε εξάρσεις εκνευρισμού  όταν συμβαίνει το αντίθετο.

Δεκαετίες μετά τη διάσπαση του ατόμου, η τεχνολογία έχει διασπάσει την κοινωνία σε διαφορετικά ιδεολογικά σύμπαντα. Το αποτέλεσμα είναι ένας όλο και πιο κατακερματισμένος και διχασμένος κόσμος στον οποίο οι απόψεις αντικαθιστούν τα γεγονότα και η φυλετική λαχτάρα του να ανήκεις νικά τη γνώση και τη λογική.

Γράφει ο Michiko Kakutani στο “The Great Wave.”

Δεξιά η χθεσινή προπανσέληνος στο Μαλάκι.