ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗΣ

Όπως ωσάν να είμαστε ηλεκτρόνια του Heisenberg, αισθανόμαστε σαν να μην υπάρχουμε πάντοτε. Υπάρχουμε μόνο όταν αλληλεπιδρούμε με κάποιον άλλον, όταν κάποιος άλλος καταδέχεται να μας δει. Ίσως, όπως η κβαντική φυσική μας διδάσκει, αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα-αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε και αυτό που νομίζουμε ότι είναι ο κόσμος-δεν είναι τίποτα άλλο παρά αλληλεπίδραση.

Από το βιβλίο “Packing My Library” του Alberto Manguel.

Και από το ίδιο βιβλίο:

Η ΛΥΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

“Μετά την επαφή όλα τα ζώα είναι λυπημένα” υποτίθεται ότι είχε πει ο Αριστοτέλης (ή ίσως ο Γαληνός) “εκτός από τον πετεινό, που τότε λαλεί”. Ο Αριστοτέλης αναφέρονταν στη σεξουαλική επαφή. Μπορεί κάθε επαφή-με εικόνες, βιβλία, ανθρώπους, με τους εικονικούς κατοίκους του κυβερνοχώρου- να προκαλεί λύπη επειδή μας θυμίζει ότι τελικά είμαστε μόνοι.