ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΚΟΛΟΙ ΣΤΟΧΟΙ (“ΠΑΠΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ”)
«Και αν δεν μπορούμε να μάθουμε να σκεφτόμαστε μέσα από το αφηρημένο και το συμβολικό, τότε είμαστε εύπλαστοι. Είμαστε εύκολοι στόχοι για τους φασίστες και τους αυταρχικούς που θα μας χρησιμοποιήσουν για τους σκοπούς τους, και οι στόχοι τους είναι τελικά καταστροφή για τους υπόλοιπους από εμάς. Αυτό ίσχυε πάντα και θα ισχύει πάντα.»
Σκέψεις της Chanda Prescod-Weinstein από το βιβλίο “The Edge of Space-Time.”
Και πιο κάτω από το ίδιο βιβλίο:
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΦΥΣΙΚΗ
Η φυσική είναι μια πρακτική που βασίζεται στην προσπάθεια να βρεθούν απαντήσεις —και στην συνεχή εύρεση νέων ερωτημάτων ανάμεσά τους. Είναι ένα είδος ονειροπόλησης για σύμπαντα που μπορεί να υπάρχουν, με σκοπό να κατανοηθεί το σύμπαν που σίγουρα υπάρχει.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Ένας άλλος φίλος μου, ένας λέκτορας στην επιστήμη κινηματογράφου, είναι πεπεισμένος ότι ο επόμενος πόλεμος θα είναι εναντίον εξωγήινων. Όχι του τύπου εξωγήινων που βλέπετε σε πόστερς ταινιών, αλλά μονοκύτταρους οργανισμούς και παθογόνους ιούς, βιολογικές επιμολύνσεις που έχουν εισαχθεί στα οικοσυστήματα της Γης χωρίς να το έχουμε αντιληφθεί. Αν αυτό έχει γίνει από ατύχημα ή από σχεδιασμό δεν είναι ακόμη γνωστό.
Από το μυθιστόρημα “Conquest” της Nina Allan.
Καλό Μήνα σε όλους!
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ;
Ξέχασα να του πω εκείνη την ιστορία με τον κόμητα του Kildare, αφού έβαλε φωτιά στον καθεδρικό ναό του Cashel. Την ξέρεις την ιστορία; Λυπάμαι πολύ που το έκανα, λέει, αλλά ορκίζομαι στο Θεό, νόμιζα ότι ο αρχιεπίσκοπος ήταν μέσα.
Από το αριστούργημα “Ulysses” του James Joyce.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗΣ
Όπως ωσάν να είμαστε ηλεκτρόνια του Heisenberg, αισθανόμαστε σαν να μην υπάρχουμε πάντοτε. Υπάρχουμε μόνο όταν αλληλεπιδρούμε με κάποιον άλλον, όταν κάποιος άλλος καταδέχεται να μας δει. Ίσως, όπως η κβαντική φυσική μας διδάσκει, αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα-αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε και αυτό που νομίζουμε ότι είναι ο κόσμος-δεν είναι τίποτα άλλο παρά αλληλεπίδραση.
Από το βιβλίο “Packing My Library” του Alberto Manguel.
Και από το ίδιο βιβλίο:
Η ΛΥΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
“Μετά την επαφή όλα τα ζώα είναι λυπημένα” υποτίθεται ότι είχε πει ο Αριστοτέλης (ή ίσως ο Γαληνός) “εκτός από τον πετεινό, που τότε λαλεί”. Ο Αριστοτέλης αναφέρονταν στη σεξουαλική επαφή. Μπορεί κάθε επαφή-με εικόνες, βιβλία, ανθρώπους, με τους εικονικούς κατοίκους του κυβερνοχώρου- να προκαλεί λύπη επειδή μας θυμίζει ότι τελικά είμαστε μόνοι.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Ο ΣΤΑΛΙΝ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ
Ο Στάλιν σηκώνεται ένα πρωί. Είναι ωραία μέρα. Απευθύνεται στον ήλιο: Ήλιε, πες μου, ποιός είναι ο πιο ωραίος, ο πιο έξυπνός, ο πιο δυνατός; Ο ήλιος δεν διστάζει ούτε ένα δευτερόλεπτο: Εσύ είσαι Στάλιν, το φως του σύμπαντος! Το μεσημέρι ο Στάλιν ξαναρωτά: Πες μου Ήλιε, ποιός είναι ο πιο λαμπερός, ο πιο ευγενικός, ο πιο σημαντικός άνθρωπος όλων των εποχών; Ο Ήλιος επιβεβαιώνει: Εσύ είσαι, ω τεράστιε Στάλιν. Πριν το δείπνο ο Στάλιν δεν μπορεί να αντισταθεί στην ευχαρίστηση να ξαναρωτήσει τον Ήλιο, ποιός είναι ο καλύτερος κομμουνιστής του κόσμου. Ο Ήλιος του απαντά: Δεν είσαι παρά ένας άρρωστος Στάλιν, ένας ψυχοπαθής, ένας μανιακός τρελός και άντε χάσου, τώρα έχω περάσει στη Δύση.
Από το βιβλίο Le Club des Incorrigibles Optimistes του Jean-Michel Guenassia.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΞΟΛΟΓΙΕΣ…
Οι άνδρες δημιουργήθηκαν για να τα καταστρέφουν όλα και οι γυναίκες δημιουργήθηκαν ώστε να υπάρχει ένα πράγμα που δεν θα μπορούν να καταστρέψουν.
Τον ρώτησα αν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο. Είπε ότι η ζωή μετά το θάνατο δεν έρχεται μετά, αλλά κατά τη διάρκεια της ζωής ή πριν, αλλά ποτέ μετά, και ότι αυτό ήταν μια παρεξήγηση στην οποία οι άνθρωποι επέμεναν, η εμμονή με αυτό που έρχεται μετά ενώ δεν υπάρχει ένα μετά. Μονάχα ένα πριν.
Από το μυθιστόρημα “The Möbius Book” της Catherine Lacey.
