ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ
Αυτό που υποστήριζε ο Kierkegaard ήταν ότι εκείνος που ακολουθούσε μια φιλοσοφία που δεν τον βοηθούσε στον τρόπο της ζωής του έπαιρνε αποστάσεις από τα πιο επείγοντα ερωτήματα της ύπαρξης.
Από το βιβλίο “Philosopher of the Heart” της Clare Carlisle.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!
Πόσο θαυμάσιο είναι να ξοδέψεις μια ζωή που θα μπορούσε να είναι χρήσιμη, να μην εκτελέσεις ποτέ ένα έργο τέχνης που ήταν σίγουρο ότι θα ήταν όμορφο, να παρατήσεις στη μέση ένα δρόμο που οδηγεί με βεβαιότητα προς τη νίκη!
Αχ, αγάπη μου, το μεγαλείο εκείνων των έργων που έχουν χαθεί για πάντα, των πραγματειών που σήμερα υπάρχουν ως απλοί τίτλοι, των βιβλιοθηκών που κάηκαν, των αγαλμάτων που καταστράφηκαν!
Πόσο πιο όμορφη θα ήταν η Μόνα Λίζα αν δεν μπορούσαμε να τη δούμε! Και αν κάποιος την έκλεβε απλά για να την κάψει, τι μεγάλος καλλιτέχνης που θα ήταν, ακόμη μεγαλύτερος από εκείνον που τη ζωγράφισε!
Από τον πάντοτε αιρετικό Fernando Pessoa στο βιβλίο “The Book of Disquiet.”
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ “TURING TEST.”
Από όλα εκείνα τα πράγματα στα οποία εμείς οι άνθρωποι διαπρέπουμε, το να αλλάζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού, ενώ εκείνο παίζεται, είναι ίσως το καλύτερο κόλπο μας. Τη στιγμή που η Τεχνητή Νοημοσύνη θα γίνει καλή σε αυτό θα έχει περάσει την πραγματική δοκιμασία Turing.
Από το μυθιστόρημα “Playground” του Richard Powers.
IDENTIFICATION
by Wisława Szymborska
tr. Clare Cavanagh and Stanislaw Baranczak
It’s good you came — she says.
You heard a plane crashed on Thursday?
Well so they came to see me
about it.
The story is he was on the passenger list.
So what, he might have changed his mind.
They gave me some pills so I wouldn’t fall apart.
Then they showed me I don’t know who.
All black, burned except one hand.
A scrap of shirt, a watch, a wedding ring.
I got furious, that can’t be him.
He wouldn’t do that to me, look like that.
The stores are bursting with those shirts.
The watch is just a regular old watch.
And our names on that ring,
they’re only the most ordinary names.
It’s good you came. Sit here beside me.
He really was supposed to get back Thursday.
But we’ve got so many Thursdays left this year.
I’ll put the kettle on for tea.
I’ll wash my hair, then what,
try to wake up from all this.
It’s good you came, since it was cold there,
and him just in some rubber sleeping bag,
him, I mean, you know, that unlucky man.
I’ll put the Thursday on, wash the tea,
since our names are completely ordinary —
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ
Η Ιστορία της Ανθρωπότητας δεν είναι η Ιστορία της Πάλης των Τάξεων, αλλά η Ιστορία των Φρικαλεοτήτων.
Η πρόοδος είναι μια βαθύτατα καπιταλιστική φαντασιακή σημασία από την οποία παρασύρθηκε ο ίδιος ο Μαρξ.
Λόγια του Κορνήλιου Καστοριάδη από την “Ανοδο της Ασημαντότητας”.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΟΙ ΟΔΥΝΗΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ
Αν η συνήθεια, έγραψε ο Proust είναι μια δεύτερη φύση, μας εμποδίζει να γνωρίσουμε τη πρώτη, της οποίας δεν έχει ούτε τις σκληρότητες ούτε τις μαγείες της.
Σε γενικές γραμμές είμαστε όπως ο τουρίστας (κάθε προσδιορισμός θα ήταν πλεονασμός), του οποίου η αισθητική εμπειρία αποτελείται από μια πανοπλία ομοιοτήτων και ο οποίος θεωρεί τον οδηγό Baedeker περισσότερο ως αυτοσκοπό παρά ως μέσο για την επίτευξη του σκοπού.
Αυτός που είναι αφοσιωμένος στη συνήθεια απομακρύνεται από οποιοδήποτε αντικείμενο που δεν μπορεί να αναχθεί σε μία ή άλλη από τις διανοητικές του προκαταλήψεις και που αντιστέκεται στις προτάσεις του συνόλου των συνθέσεων που έχει στη διάθεσή του, καθοδηγούμενος από τη συνήθεια σύμφωνα με την αρχή της ελάχιστης προσπάθειας.
Από το βιβλίο “Proust” του Samuel Beckett.
ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
ΑΧ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΑΚΡΙΝΕΣ (ΚΑΠΟΤΕ) ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ…
Όπως γίνεται συνήθως ήταν πολύ πιο εύκολο να συμφωνήσω για την εμφάνιση πολύ καιρό πριν, επειδή πάντοτε υποκύπτω στα φαντασία ότι οι υποχρεώσεις που βρίσκονται μακριά στο μέλλον δεν θα έλθουν ποτέ. Εμπειρικός κανόνας: ποτέ μην συμφωνείς να κάνεις κάτι που δεν θα ήσουν πρόθυμος να το κάνεις αύριο. Ή σε πέντε λεπτά από τώρα πιο σωστά.
Γράφει η Lionel Shriver στο βιβλίο “Mania.”
