Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2026

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΛΑΟΙ

Ο Joyce αγαπούσε τους Έλληνες εξ αιτίας της πολιτισμικής τους ανωτερότητας απέναντι στους Ρωμαίους, οι οποίοι τους λεηλάτησαν. Για τους ίδιους λόγους θαύμαζε την Ιρλανδία και ένιωθε απελπισία για την Αγγλία.

Από το βιβλίο “Ulysses and Us” του Declan Kiberd. 

ΟΙ ΑΚΑΤΑΛΑΒΙΣΤΙΚΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

Η ώρα του τσαγιού, σύμφωνα με την περιγραφή του Oppenheimer, είναι τότε που εξηγούμε ο ένας στον άλλον εκείνα που δεν καταλαβαίνουμε.

Μια εξαιρετική περιγραφή για το πως λειτουργεί μια ομάδα σημαντικών επιστημόνων, από το βιβλίο “Analogia” του George Dyson.

Ένας ακόμη χρόνος!

 Συνηθίζεται να λέμε ότι ένας ακόμη χρόνος φεύγει, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να φορτώνεται στην πλάτη μας. 

Η αλήθεια είναι ότι το βάρος αυτού του φορτίου δεν είναι το ίδιο για όλους μας…για κάποιους είναι σαφώς βαρύτερο…

Ας είναι…Είμαστε ακόμη εδώ…

Ας χαρούμε με τους δικούς μας ανθρώπους, όσο μπορούμε ακόμη.

Καλή Χρονιά!

Ποίηση

Τη χρονιά που τελειώνει κυκλοφόρησε η ποιητική μου συλλογή "Αμφοδρομές".

Εδώ ένα από τα ποιήματα:

Το Ταξίδι

Κινήσαμε νωρίς

με του όνειρου τη σκονη

πλεγμένη στα ματοτσίνορα

Το διάβα μας ταχύ κι ανάλαφρο

παιάνες τα τραγούδια μας

κι η φύση γύρω πανηγύρι

Το μεσημέρι ξαποστάσαμε

φάγαμε το ψωμί κι' ήπιαμε το κρασί 

στην υγειά των κοριτσιών μας

Τους απαντήσαμε σε μια καμπή του δρόμου

μίζεροι, γερασμένοι, ελεεινοί,

μόλις που το βλέμμα σήκωσαν σαν μας είδαν

Ήτανε γέμα πια όταν στραφήκαμε να δούμε

καθώς αργά χανόταν πίσω μας οι γέροι

κάτι σαν να μας χαιρετίσανε μας φάνηκε

Γελάσαμε τότε και τους περιπαίξαμε

λίγο και θα μας τη χαλάγανε τη διάθεση

αν είχαμε αναγνωρίσει τους εαυτούς μας

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025

 ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Θυμότανε τον Μάρτιν εκείνη την πρώτη νύχτα εκεί στο σπίτι του. Του θύμιζε κάποιον από εκείνους τους νεαρούς που εμφανίζονται σε φωτογραφίες μετά από σεισμούς ή εκτροχιασμούς τρένων τη νύχτα, καθισμένοι πάνω σε μια στίβα από ρούχα ή σε ένα σωρό από συντρίμια, με θολά, θαμπά μάτια, έχοντας γεράσει ξαφνικά χάρη στη δύναμη που έχουν οι καταστροφές να φανερώνουν πάνω στο σώμα και την ψυχή ενός ανθρώπου, σε λίγες ώρες, την συντριβή εκείνη που συνήθως προκαλείται σιγά-σιγά με τα χρόνια , τις αρρώστιες, τις απογοητεύσεις και τους θανάτους.

Γράφει ο Ernesto Sabato στο “On Heroes and Tombs.”

Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2025

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

Η ΚΑΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ALZHEIMER

Αναρωτιέται κανείς μήπως η ίδια η νόσος Alzheimer είναι μια μορφή καλής ψυχικής υγείας-άλλωστε τι θα ήταν πιο υγιές, σε ένα κόσμο στον οποίο η κάθε μικρή ασήμαντη λεπτομέρεια διατηρείται σε κάποιον υπολογιστή, από το να ξεχνάς τα πάντα;

Γράφει ο Will Self στο μυθιστόρημα “Phone.”

ΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΓΚΥΡΕΣ

Πρέπει να θυμάσαι αγαπητέ, ότι ακόμη και οι άνθρωποι που ήταν κάποτε τα πανιά σου μπορεί να γίνουν οι άγκυρές σου.

Από το μυθιστόρημα Olga Dies Dreaming της Xochitl Gonzalez. 

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ!

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΤΑ ΤΟΥ ΜΑΡΞ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΞ

Έκανε εξαιρετική χρήση επιγραμμάτων και αφορισμών. Πολλά από αυτά δεν ήταν δικής του έμπνευσης. Ο Marat χρησιμοποίησε τις φράσεις “Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα” και “Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε παρά τις αλυσίδες τους”. Το διάσημο αστείο για την αστική τάξη που φορούσε φεουδαρχικά οικόσημα στα οπίσθιά της προερχόταν από τον Heine, όπως και το “Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού”. Ο Louis Blanc είπε τo “Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του”. Από τον Karl Schapper προήλθε το “Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!” Και από τον Blanqui “η δικτατορία του προλεταριάτου”.

Στο βιβλίο του “Intellectuals: From Marx and Tolstoy to Sartre and Chomsky”, ο Paul Johnson προσγειώνει εκείνους -σχεδόν όλους- που αποδίδουν όλα τα παραπάνω σλόγκαν στον Marx.

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025

ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

ΠΕΡΙ ΑΓΧΟΥΣ

Το να νιώθει κανείς αγχωμένος είναι η “φυσιολογική” κατάσταση της ανθρωπότητας. Θα είμαστε πάντοτε αγχωμένοι, αλλά δεν υπάρχει λόγος να είμαστε αγχωμένοι με την ιδέα ότι θα αγχωθούμε.

Γράφει ο Samir Chopra στο βιβλίο “Anxiety.”