ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Η “ΣΟΦΙΑ” ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ
Θέλουμε να παροτρύνουμε την εξέλιξη να προχωρήσει προς τα εκεί που πηγαίνει και να σταματήσει τις ατέλειωτες σκληρότητες. Αλλά η ζωή δεν γνωρίζει που πηγαίνει. Δεν έχει μακροπρόθεσμο πλάνο. Δεν υπάρχει στον ορίζοντα ένα τέλος. Δεν υπάρχει ένα μυαλό για να έχει ένα τέλος στο μυαλό του. Η διαδικασία είναι το αντίθετο της τελεολογίας. Η ζωή είναι σπάταλη, τυφλή, στο επίπεδο αυτό δεν την απασχολεί η έννοια της δικαιοσύνης. Έχει την πολυτέλεια να αφανίζει πλήθη.
Η φυσική επιλογή προκαλεί, ξεκινάει και κατευθύνει ένα πολύπλοκο σύνολο μοριακών αποκρίσεων, που μπορεί επιφανειακά να μοιάζει με στόχευση, νοημοσύνη, με έναν αφέντη Μοριακό Βιολόγο που πειραματίζεται με τα γονίδια, αλλά αυτό που μονάχα συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι μετάλλαξη και αναπαραγωγή, που αλληλεπιδρούν με ένα μεταβαλλόμενο εξωτερικό περιβάλλον.
Τα δύο παραπάνω αποσπάσματα από το βιβλίο του Carl Sagan “Shadows of Forgotten Ancestors.”